Kjo është Papayton.

Jo thjesht një varietet tjetër, por një vepër arti. Rrallëherë kam parë lule kaq të mëdha, kaq të dendura, kaq të rënda. Kokrrat janë masive, kompakte dhe të rënda në një mënyrë që të surprizon edhe pas viteve të tëra pune me materiale gjenetike. Potenciali i prodhimit është serioz, por struktura dhe dendësia duken premium nga çdo kënd.

Vizuakisht, shprehja e errët, pothuajse e zezë i jep bimës një prezencë unike. Nuk rritet thjeshtë, por dallohet.

Dhe pastaj është profili i terpeneve… Fillimisht i ëmbël dhe kremoz, i shtresuar me nota frutash sherbet dhe i përfunduar me një butësi të butë, pothuajse si akullore, që qëndron gjatë në qiellzë. Kompleks, i rrumbullakët dhe i thellë. Jo i mprehtë apo agresiv, por i rafinuar dhe jetëgjatë. Një aromë që mbush menjëherë dhomën dhe qëndron aty.

Gjatë fenohunt-it tonë të fundit, pheno #8 ra qartë mbi të tjerat. Ky është ai që kemi përzgjedhur për punën tonë të ardhshme të hibridizimit. Por si çdo kryevepër e vërtetë, vjen me përgjegjësi. 

Papayton nuk është për fillestarët. Është i ndjeshëm ndaj stresit dhe kërkon precizion. Mjedisi, ushqimi, koha – gjithçka duhet të jetë e saktë. Shpërblen kultivuesit me përvojë që dinë të menaxhojnë varietete të performancës së lartë.

Për ata që dinë ta menaxhojnë, kjo mund të jetë një nga varietetet fotoperiodike më të mira që kam kultivuar ndonjëherë.

Disa varietete janë të lehta.
Disa varietete janë të jashtëzakonshme.

Papayton i përket kategorisë së dytë.