Αυτό είναι το Papayton.

Δεν είναι απλά άλλη μία ποικιλία, είναι έργο τέχνης. Σπάνια έχω δει άνθη τόσο μεγάλα, τόσο πυκνά, τόσο βαριά. Τα μπουμπούκια είναι τεράστια, συμπαγή και βαριά με έναν τρόπο που σε εκπλήσσει ακόμα και μετά από χρόνια εργασίας με γενετικά. Η δυναμική απόδοσης είναι αξιοσημείωτη, όμως η δομή και η πυκνότητά τους εκπέμπουν premium αίσθηση από κάθε πλευρά.

Οπτικά, η σκούρα, σχεδόν μαύρη έκφραση δίνει στο φυτό μοναδική παρουσία. Δεν απλώς μεγαλώνει, ξεχωρίζει.

Και μετά υπάρχει το προφίλ των τερπενίων… Γλυκό και κρεμώδες στην αρχή, με στρώσεις από φρουτένιες νότες σερμπέ και τελείωμα με μια απαλή, σχεδόν παγωτένια πλούσια γεύση που παραμένει στον ουρανίσκο. Σύνθετο, ισορροπημένο και βαθύ. Όχι έντονο ή επιθετικό, αλλά εκλεπτυσμένο και διαρκές. Αυτό το άρωμα που γεμίζει αμέσως το χώρο και μένει εκεί.

Στην τελευταία μας αναζήτηση φαινοτύπων, το φαινοτύπο #8 ξεχώρισε καθαρά. Αυτή είναι η επιλογή που κάναμε για μελλοντική αναπαραγωγή. Αλλά όπως κάθε γνήσιο αριστούργημα, φέρνει ευθύνη. 

Το Papayton δεν είναι για αρχάριους. Είναι ευαίσθητο στο στρες και απαιτεί ακρίβεια. Περιβάλλον, θρέψη, συγχρονισμός, όλα πρέπει να είναι τέλεια ρυθμισμένα. Ανταμείβει έμπειρους καλλιεργητές που ξέρουν να διαχειρίζονται απαιτητική γενετική υψηλής απόδοσης.

Για αυτούς που μπορούν να το διαχειριστούν, ίσως είναι από τις καλύτερες φωτόπεριοδοικές ποικιλίες που έχω καλλιεργήσει ποτέ.

Κάποιες ποικιλίες είναι εύκολες.
Κάποιες ποικιλίες είναι εξαιρετικές.

Το Papayton ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.