In deze aflevering is Sasha aka the Joint Doctor te gast bij Fast Buds Talks. Natuurlijk ontrafelen we hoe de eerste autos zijn ontstaan en waarom hij de strain Lowryder noemde. We bespreken ook hoe bizar modern autoflowers tegenwoordig zijn en wat de toekomst kan brengen. 

Lees het volledige transcript van dit exclusieve interview hieronder, of bekijk de video als je liever het videovormaat wilt!

 

 

Sebastian Good: Het is 4:20 ergens en ik ben zo blij dat jullie vandaag meedoen aan deze hele speciale aflevering van Fast Buds Talks, want vandaag heb ik cannabis royalty hier. Ja. Sasha, de Joint Doctor zelf is bij mij. Hoe gaat het met je, Sasha? 

 

Sasha: Heel goed, dank je. Hoe gaat het met jou, Sebastian?

 

Sebastian Good: Met mij gaat het prima. We hebben net even buiten beeld gepraat. We maken allebei een hittegolf mee. Ik zit in Zuid-Spanje. Waar relax jij nu? 

 

Sasha: Ik ben in Quebec, net ten oosten van Montreal. 

 

 

Sebastian Good: Oké. Dus wacht even, want ik moest mezelf nog even organiseren. Dat is een beetje in de buurt van waar je oorspronkelijk vandaan komt, toch? 

 

Sasha: Oh, ja. Ik woon eigenlijk in de buurt van waar ik ben opgegroeid. Ik ben hier al een aantal jaar terug. Mijn vrouw en ik zijn teruggekomen en hebben hier een kleine boerderij gekocht. Dus ja, het is hier echt een mooi gebied. Precies bij de grens met Vermont. 

 

Sebastian Good: Klinkt goed. Het klinkt echt prachtig. Zeker nu, zomer, lente, herfst, klinkt prachtig. Hoe zit het met de winters? Ik hou niet enorm van heel koud weer. Ik denk dat het daar wel flink koud kan worden, of niet? 

 

 

 

 

 

Sasha: Ja. Best koud. Ik bedoel, het kan tot min 30 gaan. Dat is waarschijnlijk het koudste. Soms, in januari of februari, wordt het behoorlijk koud. Maar we krijgen veel sneeuw, dus er zijn veel activiteiten. Vooral hier in Quebec houden we van winteractiviteiten, hockey, skiën, en alles wat op ijs gebeurt maakt ons gelukkig. Dus eigenlijk vind ik de winter best leuk. En ik heb zelfs een bijbaan in het weekend op een skiberg om in vorm te blijven, en zo.

 

Sebastian Good: Oh ja, dat zei je tijdens Spannabis, ik geloof dat je vertelde dat je werkte op een skiberg. Ik had ooit een reis- en werkvisum voor Canada. Dit is ongeveer 12 jaar geleden. Ik deed... misschien kun je het een fout noemen of juist niet, want ik begon in New York, ontmoette mijn vrouw tien dagen later, drie maanden later waren we getrouwd. Resultaat: ik ben nooit in Canada terechtgekomen voor werk en reizen. En dat werken op die skiberg was precies mijn plan. Ik wilde op een lift werken of zo, zodat ik na werktijd gratis kon snowboarden. 

 

 

Sasha: Ja, dat is het idee. Het is echt geweldig om op de berg te werken en gewoon buiten te zijn. Maakt niet uit wat voor weer het is. En dat is het mooie, je kunt skiën wanneer je wilt. 

 

Sebastian Good: Is je vrouw ook uit die omgeving? Want er is iets geweldigs aan alles samen, dat is wat ik mis, ook mijn vrouw, want zij is uit de VS, wij zijn minder met familie opgegroeid maar jullie wel. Dat is het mooiste eraan.

 

Sasha: Dat is absoluut een van de grote redenen dat we terug hier kwamen, want we zijn een tijdje verhuisd. Mijn ouders hadden een heel hecht familie- en vrienden netwerk. We hebben zelfs een zomerfestival. Weet niet of ik het je verteld heb.

Het heet Shazam Fest. Het is volgend weekend alweer. Het wordt georganiseerd door mijn familie, mijn broer en ik, en veel vrijwilligers. Het is een weekendfestival: muziek, acrobaten, van alles op onze familieboerderij, bij mijn ouders. Dus als iemand in de buurt is, check Shazam Fest. 

 

Sebastian Good: Ik wou dat ik kon komen, maar ik zit, geen idee hoeveel, zo’n 8.000 kilometer verderop. Ik denk niet dat ik nu kan komen. Maar ooit moet ik een tour maken. Ik heb nu zoveel vrienden via de cannabis community op internet. Ik klets met ze via Instagram, en al die mensen wil ik echt bezoeken en zien waar ze zitten, waar ze kweken, en natuurlijk hun wiet testen. 

 

Sasha: Zeker! Mocht je ooit in de buurt zijn, neem ik je mee naar de industrie hier, zowel de legale als de ondergrondse en maak ik je wegwijs bij mensen hier.

 

 

Sebastian Good: Dat staat genoteerd, ik kom ooit. Ik ga je bellen: Sasha, ik kom langs en neem m’n camera mee zodat we lol kunnen hebben en het later delen met de community. 

 

Sasha: Zeker. 

 

Sebastian Good: Je werkt natuurlijk bij Doctor's Choice. We kennen Lowryder, dat komt straks nog uitgebreid aan bod. Maar je werkt ook aan andere projecten. Waar werk je nu aan? 

 

Sasha: Op dit moment werk ik in een verwerkingsfaciliteit. Die is opgezet door twee vrienden van mij in Montreal. Het heet J2Science. Ze hebben me gevraagd producten te ontwikkelen, specifiek hasj. Daar heb ik wel wat skills en kennis van. Ik maak al jaren hasj, vooral met knipafval en bijproducten van het kweken van cannabis. 

 

Sebastian Good: Hoe maak je dat dan? Maak je dry sift of wash? Maak je ice? 

 

Sasha: In dit geval maken we zeker ice hasj. Alleen schoon water en kwalitatief goede trim. Eigenlijk, een soort genaamd Black Cherry Punch. Een van onze populaire producten.

Sebastian Good: Klinkt heerlijk, man.

 

Sasha: Is het ook. Echt een goed product, ook behoorlijk sterk. We hebben tests tot zelfs 70% TC. Dat is vrij hoog. En het is met de hand gemaakte hasj. Je kunt dat product niet echt op grote schaal namaken. Dat werkt niet. 

 

Sebastian Good: Dat is ook bij legaal geteelde versus ambachtelijke cannabis zo, toch? Kleine topkwaliteit. Het draait niet alleen om liefde, het is ervaring, toewijding, echt er bovenop zitten. Daar komt net dat verschil vandaan. 

 

Sasha: Absoluut. En het is fijn om te weten waar je cannabis vandaan komt. Een van de grote vergissingen was, na legalisering dachten mensen dat alles op grote schaal zou gaan. Maar mensen willen niet massaproductie. Ze willen geen industriële wiet. Dat geldt bij alles.

 

Sebastian Good: Het begint al bij het kweken. Je kunt met AI alles volgen maar het is nooit zoals zelf kijken: deze plant heeft tekorten, geef haar wat extra. En bij het trimmen, niemand wil machinegetrimde wiet. Het is anders.

 

Sasha: Inderdaad. Maar het draait weer om, veel grote bedrijven verdwijnen weer. Het komt weer bij de kleine kweker. Alleen, het is lastig de industrie binnen te komen als klein bedrijf.

 

 

Sebastian Good: Zo is het overal. Ook bij cannabis, zodra er geld bij komt, bepaalt geld altijd. Maar de consument beseft wat goed is. Ik denk dat we op het goede pad zitten. 

 

Sasha: Ja. Zo is het. Ik probeer al jaren een positie te krijgen waar we onze zaden voor de Canadese markt kunnen produceren.

Dus ik ben van een medische kweker op kleine schaal naar proberen de legale industrie in te komen met mijn zaden en Doctor's Choice in Canada.

Maar helaas zijn we er nog niet. Nog iets waar ik aan werk, waar ik weinig over kwijt kan omdat het wachten is op licenties, hopelijk snel nieuws. We hebben hier een faciliteit, met vrienden/partners, waar we een incubator willen zijn voor zaadmerken die Canada in willen. Niet alleen Doctor's Choice. 

 

Sebastian Good: Dus een faciliteit omdat de zaden daar geproduceerd moeten worden, dat is het idee?

 

Sasha: Precies. Je mag alleen cannabisproducten importeren voor onderzoek. Als je het hier verkoopt, moet je het ook hier produceren. 

 

Sebastian Good: In Thailand is dat ook zo. Duitsland wil dat ook. Hopelijk komt er een normale aanpak, zoals bij sigaretten of alcohol. Maar die hebben een lobby, wij niet. 

Sasha: Ongelooflijk. Zou mooi zijn. Hoe zit het maatschappelijk? In Spanje heb je het sociale concept, dat is rationeler dan het legalisatiemodel hier. Hier mag je kopen. Het is gecommercialiseerd, niet gelegaliseerd. Snap je wat ik bedoel? 

 

 

Sebastian Good: Het blijft een grijs gebied en de kleine telers redden het vaak niet legaal, terwijl grote bedrijven domineren. Wat ik minder goed vind aan Spanje is dat we geen duidelijke limiet hebben, zoals 4 of 5 planten per persoon. Het blijft grijs: mag het nu wel of niet? Ze kunnen op de stoep staan en alles meenemen. Je krijgt dan wel een boete, maar het blijft een vreemd gevoel. Jij kent dat vast, want jij hebt nog veel meer meegemaakt. Maar de vraag die ik je al aan het begin stelde: Joint Doctor, dat ken ik van naam nog voordat ik je gezicht kende. Waarom Joint Doctor? Hoe is dat ontstaan? 

 

Sasha: Goede vraag. Niet zeker of iemand dat eerder vroeg, maar dat gaat terug naar mijn studententijd, ik was rond de 20. Ik kweekte al planten en stond bekend om mijn liefde voor wiet. Met vriend Paul was ik op een skiberg, het was een kleine berg met storm, maar ik wist een joint te rollen. Ik stond bekend als goede roller. Op een dag pakte ik zijn slecht gerolde joint, repareerde hem en hij zei: "Man, jij bent de joint doctor." En het bleef hangen. 

 

Sebastian Good: Geweldig. 

 

Sasha: En ik gebruikte het als DJ-naam want ik draaide een paar jaar reggae plaatjes op feestjes. In het underground circuit schreef ik artikelen onder die naam, want ik wilde mijn echte naam toen niet gebruiken. 

 

Sebastian Good: Ik gebruik ook niet mijn echte naam. Good is niet mijn echte achternaam. Ik had het liever Phil Good genoemd, maar mijn echte voornaam is Philip en dat gebruikt niemand. 

 

 

Sasha: Dr. Phil Good bestaat al. 

 

Sebastian Good: Terug naar je achtergrond, die vind ik interessant. Je hebt een boeiende familieachtergrond, waar ik me in herken: weg uit de grote stad, meer willen groeien, duurzamer leven. Je familie deed dat al. Klopt dat? 

 

Sasha: Precies. Mijn ouders kozen ervoor uit de stad te verhuizen rond mijn geboorte. Net als veel hippies toen, wilden ze gezonder leven, eigen voedsel verbouwen, duurzamer. Ze kochten een kleine boerderij en gingen geiten houden. Zo had ik een andere opvoeding en cannabis hoorde daar bij: vrienden kwamen op bezoek, er was een sociale scene. Ze waren open over wiet, het was geen taboe. Mijn vader kreeg problemen met de wet, hij moest zelfs de gevangenis in toen ik 11 was. 

Dus toen moest ik meer doen op de boerderij. Het was zwaar voor het gezin maar uiteindelijk positief, want m’n vader kwam superfit terug, daarna zijn we als gezin gaan hardlopen. Ik was sportief, rookte niet, maar hielp mijn vader met water geven. Zo begon het voor mij, beetje de erfenis voortgezet. Mijn vader stond bekend om goede wiet hier. 

Begrijp, in de jaren 70 waren er niet veel kwekers. Het was meestal importwiet, met veel zaad. Zijn soort was dus bijzonder. Nu nog gaat hij met mij en mijn moeder naar conferenties en test hij mijn planten in zijn tuin.

 

 

Sebastian Good: Een goede testkweker dus. Ik hoop ook ooit voor familie te mogen testen! Cannabis heeft bij mij ook geen negatieve associaties en m’n kind is vijf, hij stelt vragen en dat moet je uitleggen. Interessant hoe dat bij jou ging, je was sportief, niet echt met de plant bezig. Wat ook opvalt: jouw familie leefde al biologisch voor het hip werd. 

 

Sasha: Zeker, biologisch begon net een ding te worden. Er werden toen boeken geschreven over biodynamisch telen. Mijn ouders waren daarin goed onderlegd en wilden dat toepassen. Mijn vader was medeoprichter van de Organic Crop Improvement Association. Daarmee werden wereldwijd boeren gecertificeerd. Zo kwam hij veel reizen, bijvoorbeeld naar Peru. Nu is bio heel groot. Maar hij stond aan het begin.  

 

Sebastian Good: Denk je dat dat zijn cannabis extra bijzonder maakte naast mannelijke planten verwijderen en zo? Mijn overtuiging is dat bio veel lekkerder is. 

 

Sasha: Zeker, geen twijfel mogelijk. Je wilt weten dat wat je eet of rookt schoon is. En het draait om behoud van gezonde bodem, milieu, medewerkers en mensen. 

Sebastian Good: Als ouder wil je geen chemische troep - kinderen stoppen alles in hun mond. Heerlijk als ze tussen de beestjes buiten opgroeien, kevers vangen en mama laten schrikken. Dat soort dingen--

 

Sasha: Super! Hij heeft al interesse in natuurwetenschap. 

 

Sebastian Good: Dat maakt me trots, en geeft aan dat we de juiste stap hebben gezet om uit de stad te vertrekken. Na de geboorte dacht ik al: hoe lang houd ik stadsleven nog vol? Eerste jaar ging nog in Barcelona, maar toen was het wel klaar. Lucky dat corona mijn vrouw overtuigde: acht weken niet naar buiten, toen was ze eruit: ik wil een tuin. 

 

 

Sasha: Veel mensen zullen dat herkennen. Dezelfde kracht bracht mijn ouders terug naar het land in de jaren 70. Af en toe even buiten de stad zijn maakt alles beter als je in de stad vastzit. Want iedereen heeft liefde voor natuur in zich. 

 

Sebastian Good: Ja, zelf iets kweken is ook uniek.

Je bouwt een speciale band op met wat je kweekt, en alles lijkt daardoor lekkerder te smaken. 

 

Sasha: Klopt, altijd zo. Niet alleen bij wiet, maar alles waar je liefde in stopt. Met wat liefde en geduld krijg je iets unieks. 

 

Sebastian Good: Precies. Ik wil niet te lang doorgaan over je vader die opgepakt werd, maar hoe beïnvloedde dat A) je relatie met de plant? Want je zag ineens dat anderen er iets slechts in zagen, en B) je kijk op de autoriteiten? Ik heb dat nooit meegemaakt, maar heb toch geen vertrouwen in de politie omdat cannabis hier niet helemaal legaal is. Maar jij was nog kind. Welke invloed had dat? 

Sasha: Ik heb het grootste deel van mijn leven net zo gevoeld. Door wat er met mijn vader gebeurde ontwikkelde ik angst voor de autoriteiten, voor de politie. Je zit in een complot voor je er erg in hebt, je moet slim zijn. Ik wilde vooral niet ook in de gevangenis komen. Dus ik zocht een veilige manier om met de plant te blijven werken die ik liefhad.

Dus alles deed ik voorzichtig en had weinig problemen met de wet, maar genoeg close calls. Ik beschouw mezelf gelukkig dat ik niet meer in angst leef. Want jarenlang liep ik op eieren: niet strafbaar bezig, maar het kon zomaar alles kosten. Het is fijn niet meer zo te leven. Soms komt die angst nog wel even op.

Maar nu, de laatste jaren, ben ik uit de schaduw gekomen door legalisering en medische vergunningen. Ik mocht m’n gezicht laten zien en m’n echte naam gebruiken. En dat voelt goed. Als er nu iets gebeurt, ben ik niet bang. Het is geen harde drugs. 

 

Sebastian Good: Klopt. En je zit nu op een betere plek in Canada. Zelf doe ik wat ik doe niet als ik nog in Duitsland woonde. Hier in Spanje heb ik nooit meer dan zes, zeven planten tegelijk. Toon m’n gezicht in een land dat niet volledig legaal is. Het zou geweldig zijn 100 planten te mogen hebben. Maar nu voorzie ik alleen mezelf en houd ik het klein, meer vanwege angst. Maar heb je liefde voor de plant ontwikkeld tijdens het helpen van je vader, of kwam dat later? Wanneer kwam die passie dat je dacht: ‘Dit is mijn pad’?

 

 

Sasha: Mijn leven veranderde toen ik een motorongeluk kreeg op mijn 16e. Revalideren duurde lang. Die zomer bracht een oom mij in contact met roken. Het hielp mij echt om uit mijn schulp te komen en omgaan met pijn. Samen begonnen we te kweken. 

 

Sebastian Good: Interessant. 

 

Sasha: We hadden geweldige genetica, zoals Big Bud van Sensi Seeds. Mijn oom was een goede kweker, ik leerde veel. We kweekten guerrilla-style diep in het bos. Vroeg op, compost op de rug, dat was het avontuur. Die planten waren prachtig, het product werd bemind. Zo werd het, in elk geval zomers (want ik was student), echt een levensstijl. 

 

Sebastian Good: Klinkt top. Mijn eerste planten waren die tijd, maar geen succes. Ook guerrilla, maar in Duitsland zijn geen ongerepte bossen meer, dus meestal werden ze gestolen. Thuis kon ik niet kweken. Mijn ouders vonden wiet en hasj maar ik moest het stoppen. Jij bleef wel kweken, maar was ook veel onderweg?

Sasha:

Klopt, dat is waarschijnlijk ook waarom Lowryder en autos zijn ontstaan: een plant die je overal kunt meenemen en kweken, binnen in de winter, buiten in zomer, weinig moeite.

Maar ik was in Vancouver op een cruciaal moment: na school, bij mijn vriendin, want daar was de stad tolerant tegenover cannabis. 

 

Sebastian Good: In die tijd zat Jorge Cervantes daar ook. Voor hij naar Europa kwam; iedereen was daar toen. 

 

 

Sasha: Hij was er al vroeg bij. Je had Marc Emery, de Prince of Pot, die zadenwinkels begon en ongestoord z’n gang ging, want Vancouver had grotere problemen en meer tolerantie richting cannabis. Vancouver werd een broedplaats voor cannabis, en ondernemers. Ik werkte wat voor Marc Emery en schreef artikelen voor Cannabis Culture magazine.

En toen kreeg ik de kans naar Polen te gaan om hennep te studeren. 

 

Sebastian Good: Dat was toen je veldproeven hebt gedaan, klopt? 

 

Sasha: Klopt. De voorouders van Lowryder, of wat daarvoor zat, was één van de strains die ik testte. Ik nam al mijn verschillende zaadjes mee en kon die veldproef in Polen doen, het tweede jaar dat ik daar was.

Want ik studeerde hennep, maar ze wisten dat mijn echte interesse THC-cannabis was.

Ik kreeg een deel van de kas om een vergelijkende test te doen. We begonnen laat, maar de moeder van Lowryder, toen nog Willy's odd of Willy's automatic, viel op omdat hij heel vroeg en snel bloeide. We begrepen toen nog niet wat we hadden. Maar daarna--

 

 

Sebastian Good: Voordat we te diep gaan: laten we over Lowryder praten, want dat is je basis. En Lowryder kwam zo’n 20 jaar geleden op de markt, klopt dat?

 

Sasha:

Klopt. 20 jaar, sinds 2003 dat we de eerste batch verkochten. Dat was generatie één van Lowryder. Maar er ging jaren ontwikkeling aan vooraf.

 

Sebastian Good: Wat was de reden dat je je meer ging focussen op zaden en veredeling? Wat wekte jouw interesse? 

 

Sasha: Een vriend van mij, Antonio, ouder en heel wijs. Een beetje een Mexicaanse Rastaman, vol wijsheid over wiet. Hij had een enorme energie. Hij verzamelde genetica en had een grote collectie. Een van zijn zaadjes die hij mij gaf, heette Mexican ruderalis. 

 

Sebastian Good: Mexican Rudy! Voor wie van autoflowers houdt, dat is dus de voorouder van Lowryder? 

 

Sasha: Inderdaad.

Dus Mexican ruderalis was één van zijn soorten, maar het unieke eraan: in de zomer was er weinig wiet, maar hij had kleine planten klaar, midden in de zomer. Ze waren al geoogst en aan het drogen. Ze waren klein maar ze bloeiden midden in de zomer. Mexican Rudy heette het, met lekkere smaak, wel lichte high. Maar we klaagden niet. 

We wisten niet precies hoe het zat, maar ik kreeg zaadjes en mijn vriend Christian ook. Wij gingen ook kweken. Van boerderij naar studentenkamer en dan appartementen: ik zocht compacte, snelle planten. 

 

Sebastian Good: Logisch. Dat verklaart je shift: van land naar stad moest je compacter, stealthier. 

 

Sasha: Precies, werd steeds meer gefocust op compacte, kleine strains. Ik werkte aan andere genetica, maar Lowryder kostte jaren om te isoleren.

 

Sebastian Good: Dus je had Mexican ruderalis van Antonio, samen met Christian, je begon te experimenteren met kruisen en hybride strains maken? 

 

 

Sasha: Klopt. We deelden een appartement in Vancouver, hij had z’n planten aan één kant, ik de mijne aan de andere kant. Christian was heel georganiseerd, ik meer chaotisch.

 

Sebastian Good: Ik ken ook zo’n Christian! 

 

Sasha: We kruisden alles door elkaar, maakten veel experimentele kruisingen.

We hebben o.a. ruderalis gekruist met William’s Wonder moeders, Northern Lights #2 en nog meer genetica. 

 

Sebastian Good: Bleven die zaden in je collectie of werkte je ze meteen uit?

 

Sasha: Kweken op kleine schaal, dus ik was beperkt in testen. Ik probeerde iets te ontwikkelen voor de markt. 

 

Sebastian Good: Logisch. 

 

Sasha: We zagen het als iets nieuws, iets cools dat iedereen kon kweken. We hadden nooit verwacht dat het een categorie zou worden. 

 

 

Sebastian Good: Had je toen al een naam? Of pas toen je die zaden meenam naar Polen? Hoe evolueerde dit uit die kruisingen? 

 

Sasha: De eerste generatie kruisingen nam ik mee naar Polen. Als je f1 maakt van auto en niet-auto krijg je snelle, maar niet volledig automatische planten.

 

Sebastian Good: Ze zijn sneller, maar niet automatisch. 

 

Sasha: Klopt, snel maar niet automatisch. Ze bloeien niet onder 24 uur licht. Pas na 2-3 generaties kwam de autoflower eigenschap terug. Het was ruderalis x Northern Lights x William’s Wonder. Daarna generatie inbred en ik was aan het kweken--

 

Sebastian Good: Dat deed je in Polen, die kruisingen en inbred, tijdens dat vergelijkend onderzoek?

 

Sasha: Klopt. Die zaden had ik. Daarna verhuisde ik terug naar Canada, Saskatchewan. Ik werkte bij een bedrijf in hennepzaden, en testte mijn strains op kleine schaal in een kelder. Mijn vriend Dave fotografeerde alles, veel beelden van toen zijn van hem. We kweekten onder 24 uur licht en zag na twee weken ineens mannelijke bloei komen. Verrassend!
We hielden die planten, alles wat auto was, en de volgende generatie was 100% automatisch. Ik leerde pas later dat dit recessieve genetica was.

We noemden het toen Willy’s automatic, pas later Lowryder. 

 

 

Sebastian Good: Van William’s Wonder, want je had die moederplant.

 

Sasha: Ja, ik hield van de smaak van die willies. De smaak kwam nog terug in Willy’s automatic. Lowryder kwam van het Lowrider magazine, die Mexicaanse auto's. Omdat er Mexicaanse genetica in zat, bedachten we deze naam.

 

Sebastian Good: Makes sense. Cool. 

 

Sasha: Maar dan met een "y" om het te onderscheiden. 

 

Sebastian Good: Toen je de auto-eigenschap had gestabiliseerd, hoe lang duurde daarna het selecteren? Hoe ging dat? 

 

Sasha: Het begon kleinschalig. Het internet kwam net op gang. Om Lowryder bekend te maken was ik actief op forums als overgrow.com en Hybrid.

 

Sebastian Good: Hybrid, die forum draaide jij toch?

 

Sasha: Klopt, ik beheerde die. Daar ging iedereen los over autos. Het idee verspreidde zich snel. 

 

 

Sebastian Good: Het maakte kweken voor iedereen mogelijk, zelfs zonder lichtschema’s, ideaal voor beginners. 

 

Sasha: Klopt! Het waren niet de grote kwekers die interesse hadden, maar vooral mensen die voor zichzelf wilden telen. Je hoefde geen prof te zijn. 

 

Sebastian Good: Hoe ontwikkelde het zich qua batches maken en doorselecteren?

 

Sasha: Zeker, er waren beginnersfouten. Kleine schaal kweek betkent variatie en soms inbreeding. De eerste Lowryder generatie was prima, maar door 2-3 generaties op weinig planten ontstond toch teveel inteelt.

 

Sebastian Good: Dan raak je de hybrid vigour kwijt. Dat zie ik wel. 

 

Sasha: Precies, sommige planten werden te klein, soms apart. Om dat te verhelpen maakte ik nieuwe versies, bracht nieuwe genetica in met Diesel Ryder en Chronic Ryder. 

 

Sebastian Good: Dat werd later ook Lowryder 2? 

 

Sasha: Ja, Lowryder 2 ->

De meeste mensen kenden en probeerden Lowryder 2, omdat het één van de succesvolste strains ooit werd. Het was een cross tussen Lowryder en Santa Maria (Braziliaanse strain). Daardoor meer smaak, meer kracht en stabiliteit. Dat was echt een doorbraak. 

 

Sebastian Good: Er waren toen nog gewone zaden, of verkocht je al gefeminiseerde? 

 

Sasha: Eerst gewone zaden, daarna duurde het even voordat we feminized seeds konden aanbieden.

 

Sebastian Good: En dat speelde zich allemaal af op de zwarte markt toen? 

 

Sasha: Zeker weten. 

 

Sebastian Good: Is dat veranderd toen je medische vergunning kreeg? 

Sasha: Ja, jarenlang had ik een medische vergunning als aangewezen kweker, voor een paar patiënten. Niet commercieel, maar je kon je eigen kas hebben en zonder angst werken, zolang je niet teveel planten had. Het werd toen ook toleranter. Maar eerlijk: medisch kweken was afleiding, maar wel een middel om mijn doel, veredelen en nieuwe soorten ontwikkelen, na te streven.

 

 

Sebastian Good: Ik snap het. Zelf kweek ik voor mezelf, probeer F1’s uit. Elke hobbykweker kent het trimwerk. Zodra je het voor anderen doet, wordt het fulltime, plus veredelen. 

 

Sasha: Precies. Je probeert te maximaliseren. Had je eindelijk een licentie, voelde je de druk om zoveel mogelijk te kweken. Want patiënten kunnen vaak niet veel betalen voor het product. Je moest gratis leveren en daarnaast iets bijverdienen. Maar kweken in eigen kas is heerlijk: bezoekers willen altijd direct naar de kas, nooit naar het huis. Cannabis-toerisme eigenlijk.

 

Sebastian Good: Ooit maak ik die Joint Doctor-kas-tour. Echt! Maar legaliseren levert nog veel problemen op. 

 

Sasha: Eens. Het is doorgeschoten in regeldruk. Alsof je opioïden kweekt of massavernietigingsmiddelen. De veiligheidseisen zijn bizar en er is veel verspilling door alle bureaucratie. Alles moet in kleine plastic verpakking voor de consument. Bizar gewoon.

 

Sebastian Good: Zo wasteful inderdaad! Ik gebruik gewoon glazen potten, luchtdicht, met Boveda pack. Wiet blijft maandengoed. Zo'n kleine plastic zakjes en alles kruimelt.

 

Sasha: Echt zonde, het haalt het plezier eruit. Gelukkig komt er nog veel kijken bij legalisering. De strijd is niet over. 

 

Sebastian Good: Ja, de strijd is nooit over, maar het is goed om erover te praten en mezelf niet te verbergen. Ook in landen waar het illegaal is tonen mensen hun gezicht en doen niemand kwaad, kopen producten en stimuleren de economie eigenlijk. Dat moet men overal beseffen. 

 

 

Sasha: Thanks aan mensen als jij die het woord verspreiden, educatie. 

 

Sebastian Good: Educatie en het stigma doorbreken. Ik kan het niet legaliseren, wel normaliseren. Laatst: volle tafel met alcohol, maar ik pak toch mijn grinder en stash weg voor de kinderen. Terwijl alcohol overal ligt. Er is nog wat te doen aan het stigma! Jij kent het, jij bent de joint doctor. 

 

Sasha: Haha, klopt. Maar ik ben geen echte arts. Mijn moeder wel. Maar ik hoop dat ik eredoctor in cannabis ben! 

 

Sebastian Good: Ooit breng ik je die titel! Ik begin een petitie, dat komt goed. 

 

Sasha: Lijkt me goed. 

 

Sebastian Good: Hoe voelt het om Lowryder, je kindje, te zien uitgroeien tot categorie op zich? Dat moet toch het beste gevoel zijn?

 

 

Sasha: Destijds was het echt spannend--

Mensen kenden vooral mijn werk, zeker collega veredelaars. Die begonnen mij te respecteren en als gelijke te behandelen.

En daardoor kon ik mensen leren kennen waar ik tegenop keek, andere genetica-pioniers en zaadveredelaars. Maar ik wil altijd beter worden. Er blijft veel te doen. 

 

Sebastian Good: Altijd meer te doen. Maar het is vooral bijzonder als jonge veredelaars successen op jouw genetica boeken, bijvoorbeeld Lowryder als basis. Hoe voelt dat? 

 

Sasha: Dat is het mooiste. Lowryder was een doorbraak, een „eureka”. Sindsdien zijn zoveel talenten ermee aan de slag gegaan, grotere en betere versies gecreëerd. Ik kan niet alles doen, er zijn betere kwekers, grotere kwekers. 

 

Sebastian Good: Er is altijd beter. 

 

Sasha: Je genetica gaat toch de wereld in, je kunt het niet tegenhouden. Dat is prima, het krijgt een eigen leven.

 

Sebastian Good: Genetica moet niet te patenteren ofzo, dat werkt nooit. Mensen blijven eigen weg zoeken. Als je kijkt naar moderne autoflowers, ik heb net je Devochka ontkiemd - zeg je dat zo? 

 

Sasha: Ja, klopt. 

 

Sebastian Good: Altijd nieuwe strains proberen. En onze strains als Gorilla Cookies, Strawberry Gorilla, Tropicana Cookies. Zie je die moderne strains, wat denk je?

 

Sasha: Hoe seeds vandaag op de markt komen is waanzinnig innovatief. Het is een hele generatie verder. Maar het gaat zo snel. Het lijkt de muziekindustrie: alles wordt geremixt. 

Niets ontstaat in een vacuüm, ideeën komen altijd ergens vandaan.

Er komt steeds een nieuwe remix uit. Alles versnelt. 

 

 

Sebastian Good: Wij hebben geluk met autoflowers: snel groeperiode. Je kunt niet eindeloos klonen, dus altijd verder ontwikkelen. Nieuwe smaken, nieuwe genetica, de markt is razendsnel. 

 

Sasha: Absoluut, dat weet je als geen ander.

Fast Buds is innovatief, komt altijd met nieuwe strains. Het nieuwe, dynamische marketen is de toekomst.

Daar moet je wel aan meedoen, anders loop je achter. 

 

Sebastian Good: Er is veel vraag naar nieuwe smaken, dessert strains, zoals in Californië: aardbei, kers, banana purple punch. De smaken zijn bizar - echt fruitmand in je tuin!

Sasha: Geweldig. Zeker als de smaak ook echt te proeven is. Echt bijzonder hoeveel smaakvariëteiten er zijn. 

 

Sebastian Good: En het THC-percentage! Men roept "autos zijn niet sterk", maar dan win je met Strawberry Gorilla, 28.417% bij de American Autoflower Cup. Zegt genoeg toch?

 

Sasha: Gesprek klaar! Niemand hoeft daar meer over te discussiëren.

 

Sebastian Good: Precies. Oké, weer terug. Op Instagram volg ik nu Canamatoes uit Canada, ken je hem?

 

Sasha: Ja, vaag bekend. 

 

Sebastian Good: Hij kweekt uitsluitend autos, veel van onze strains, in mega pots - 60 liter per plant, 24 uur per dag licht, ruim een pond per plant, droog. Niemand kan meer zeggen dat een autoflower klein blijft. Welke autos van nu blazen jou omver? Je jureerde de Autoflower World Cup, kwam je wow-strains tegen?

 

 

Sasha: De algemene kwaliteit van alle strains verbaasde me. Het was lastig te kiezen. Auto purple punch viel op door de paarse kleuren. Ik ben altijd fan van paars. 

 

Sebastian Good: Dan heb je mijn Tropicana Cookies gezien – die was bijna zwart én super frost. 

 

Sasha: Oh ja, dat was hem dan. Als jurylid werkten we met nummers, ik wist niet welke strains we testten, maar het waren er veel. 

 

Sebastian Good: Je was vast flink high? 

 

Sasha: Mijn god, zo high ben ik zelden geweest. Maar goed high. Ik testte 20 à 30 strains in 24 uur. Interviews daarna waren lastig... Maar het voelde geweldig.

 

Sebastian Good: Daarom ben ik vandaag nuchter, om gefocust te blijven met dit gesprek. Stoned dwaal ik te veel af! 

 

Sasha: Snap ik. Het is óf het een, óf het ander. Maar het was de juiste tijd. 

 

Sebastian Good: Jij won trouwens zelf ook tijdens de Cup, iemand had jouw Doctor's Choice #1 ingestuurd? 

 

Sasha: Klopt, tweede plaats beste Sativa Auto. Was een verrassing. 

 

 

Sebastian Good: Je wist niet eens dat iemand hem had ingestuurd? 

 

Sasha: Ik wist het pas na de prijsuitreiking. Een mooi moment, fijne erkenning en goed georganiseerde wedstrijd. 

 

Sebastian Good: Spannabis is geweldig, omdat kleine wedstrijden daar hun plek krijgen met een internationaal publiek. 

Het mooie: iedereen kan meedoen, gratis, en kans maken op winst.

Zo’n open wedstrijd maakt het leuk. 

 

Sasha: Zeker weten.

 

 

Sebastian Good: Sasha, waar zie je autoflowers over 5, 10, 20 jaar? Lastige vraag. 

 

Sasha: Moeilijk te zeggen. Hopelijk meer werk met andere cannabinoïden en profielen, niet alleen THC, maar meer combi’s zoals THC, CBD, CBG, en meer stabiliteit qua smaken.

 

Sebastian Good: Denk je dat de scepsis rondom autos ook zal verdwijnen? 

 

Sasha: O, zeker. Het stigma is al sterk afgenomen. Gemiddeld merk ik het nauwelijks meer. Voor echte oldschool kwekers zul je ze niet altijd overtuigen, dat is oké. Commerciële kwekers werken vaak liever met klonen die exact gelijk zijn. Maar naarmate strains stabieler worden, komt het vanzelf. Voor de grootkwekers werkt het nu nog niet perfect, maar dat is niet erg. Het is afwachten. 

 

 

Sebastian Good: Het komt vanzelf: een keus worden, geen must. Sommige kwekers met ervaring in fotoperiode strains hebben juist meer moeite bij autos dan een beginner, omdat ze teveel willen doen. 

 

Sasha: Precies. Zijn aannames. Er is meer dan één manier van kweken. 

 

Sebastian Good: Heb je een tip voor mensen die autoflowers kweken? Jouw #1 tip voor betere resultaten?

 

Sasha: Zelfde als jij: niet overdenken! Leer je plant kennen, maar overdenk of -bemest niet. Je bent dan zelf de zwakke plek. Observeer je plant, ieder huis/kweeksituatie is anders, dus kijk goed wat ze vragen qua voeding. 

Sebastian Good: Ik zeg ook altijd: overdenk niet, overbemest niet, train niet overdreven. Wees lief voor de plant; die liefde zie je terug in je wiet. 

 

Sasha: Zeker, ik ben meer van weinig ingrijpen qua snoeien of trainen. Je moet autoflowers vooral in het begin een goede start geven, want de cyclus is kort. Daarna vooral laat gaan. 

 

Sebastian Good: Bijvoorbeeld: ik gebruik 'super soil' en compost thee. De droge toplaag meng ik meteen door de aarde—geen reden om te wachten.

Zo krijgt de plant alles wat die nodig heeft vanaf het begin, en in gezonde bodem zoekt de plant haar eigen weg. Overdenk niet: dat is de kracht. 

 

 

Sasha: Zeker. Kijk naar de signalen van de plant. Tekort? Let op de signalen. Maar overdrijf niet. 

 

Sebastian Good: Een kweker vroeg welke drie strains je mee zou nemen naar een eiland zonder cannabis. Zij teelt super, hielp me in Berlijn. Leuke vraag! 

 

Sasha: Daar heb ik wel eens over nagedacht! Ik zou misschien liever een mix-zakje zaden meenemen, zonder te weten wat het zijn. Zo heb je een genenpool en kun je ontdekken wat het beste op het eiland past. 

 

Sebastian Good: Prachtig antwoord. Ik begrijp je volledig; iedere kweker en veredelaar spaart zaden, zelfs oude of onbekende, gewoon voor je gemoedsrust: genoeg genetica voor de rest van mijn leven. 

 

Sasha: Precies, dat gevoel ken ik ook. Je weet namelijk nooit. 

 

Sebastian Good: Hopelijk zien we elkaar snel in het echt. Dit was super, jij in Canada, ik in Spanje. Maar face to face praten blijft het leukste. Spannabis was top. En deze beurzen zijn het mooiste: gelijkgestemden ontmoeten, praten en lekker over de plant geek outen. 

 

Sasha: Klopt, je krijgt er energie van en mensen bedanken je, delen hun verhaal. Je familie wordt groter. In het dagelijks leven is kweken en veredelen soms gewoon werken, maar het geeft energie om anderen te ontmoeten, hoort bij de community. 

 

 

Sebastian Good: Misschien kom ik naar Praag. Ga je naar Cannafest? 

 

Sasha: Ja, Cannafest is in Praag. Zou geweldig zijn. 

 

Sebastian Good: Ik hoop je daar te zien. Ben er al 12 jaar niet geweest. Mooie stad, en leuk om daar op beurzen collega's te ontmoeten die onze passie delen. 

 

 

Sasha: Veel mooie dingen uit cannabis komen voort uit gedeelde passie, niet uit winstbejag. Wie weet moeten we volgende keer over samenwerking praten – zeker op de Canadese markt waarderen mensen jouw zaden. Wie weet!

 

Sebastian Good: Dit jaar was er echt die coöperatie-vibe op Spannabis, prachtig hoe mensen steeds meer samenwerken, want competitie drijft ons maar samenwerking brengt ons verder. We zitten uiteindelijk voor de liefde voor de plant. 

 

Sasha: De nieuwkomers die niet uit passie werken verdwijnen vaak snel. Maar de blijvers zijn familie geworden en respecteren elkaar. Dat is het mooiste. Blijf zo doorgaan! 

 

Sebastian Good: Jij ook, bedankt voor alles en vergeet niet: het is altijd 4:20 ergens! 

 

Sasha: Dank voor de uitnodiging. Cheers. Het is altijd 4:20 ergens. 

 

Sebastian Good: Heel erg bedankt, man.