โครงการเพาะพันธุ์รุ่นต่อไปที่เป็นไปได้: การค้นหาเฟโนไทป์ปี 2026

แต่ละต้นจะถูกทดสอบความทนทานต่อความเครียด ประมาณ 50% จะไม่ผ่านขั้นตอนนี้ จากต้นที่ผ่านไปได้ เราจะประเมินโครงสร้างและความแรง และเฉพาะในตอนท้ายเท่านั้นที่เราจะดูโปรไฟล์ของเทอร์ปีน

ถ้าเราโชคดี การทดสอบทั้งหมดนี้จะเหลือโคลนไว้ให้เราทำงานต่อได้ 2–3 ต้น บางครั้งก็แค่ต้นเดียว หรือบางครั้งก็ไม่มีเลย

มันน่าสนใจเสมอที่จะได้ยินคำวิจารณ์จากนักเพาะพันธุ์สมัครเล่นและผู้ที่ชอบวิจารณ์เป็นอาชีพ ผมสงสัยเหมือนกันว่าพวกเขามีพื้นที่สำหรับวิจัยและพัฒนา (R&D) มากแค่ไหน พวกเขาสามารถทิ้งผลงานห้าเดือนทั้งหมด เสียเงินนับพัน ล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง แล้วเริ่มต้นใหม่จากศูนย์ได้หรือเปล่า?

ดูเหมือนว่าการเล่าเรื่องดี ๆ การจำกัดสต็อกแบบเทียม และพอดแคสต์ บางครั้งก็สามารถแทนที่การวิจัยจริงได้