Ushqyerja e kanabisit: Çfarë janë Mikronutrientët

• 1. Çfarë janë mikronutrientët?
• 1. a. Le t’i hedhim shpejt një vështrim makronutrientëve të nevojshëm për rritjen e kanabisit
• 2. Mikronutrientët
• 2. a. Bori (b)
• 2. b. Klorina (cl)
• 2. c. Bakri (cu)
• 2. d. Hekuri (fe)
• 2. e. Mangani (mn)
• 2. f. Molibdeni (mo)
• 2. g. Cinku (zn)
• 3. Sasitë e rekomanduara të mikronutrientëve
• 4. Tepricesa dhe mungesa
• 5. Thithja e nutrientëve dhe disponueshmëria sipas ph-së
• 6. Në përfundim

Këta nutrientë, të njohur edhe si “elemente gjurmë” për shkak të sasisë shumë të vogël të nevojshme, janë thelbësorë për rritjen e farave të kanabisit, ashtu si makronutrientët. Edhe pse sasia e nevojshme mund të jetë 10 herë (ose më shumë) më e ulët se ajo e makronutrientëve, ato janë vendimtare në zhvillimin e bimës. Ashtu si edhe te njerëzit, bimët kërkojnë një gamë të caktuar nutrientësh për të përmbushur funksionet kryesore fiziologjike. Kur konsumojmë një sallatë apo ushqime të tjera të pasura me nutrientë, trupi ynë shpërndan mineralet përmes sistemit vaskular.

Bimët kanë një sistem të ngjashëm, edhe pse më pak kompleks, për shpërndarjen e nutrientëve. Brenda kërcellit dhe degëve, bimët kanë dy kanale tubulare: Xilema dhe floema. Ndërsa floema çon nutrientët nga gjethet drejt rrënjëve, xilema mundëson lëvizjen e ujit dhe mineraleve nga rrënjët drejt pjesës tjetër të bimës. Shumica e kultivuesve të kanabisit i kushtojnë vëmendje sasisë së azotit, fosforit dhe kaliumit që marrin bimët e tyre. Megjithatë, një grup tjetër i madh mineralesh, të njohura si mikronutrientë, luajnë gjithashtu një rol jetik për shëndetin, zhvillimin dhe produktivitetin e bimës. 

1. Çfarë janë Mikronutrientët?

Mikronutrientët janë mineralet thelbësore për rritjen e bimës të përdorura në sasi më të vogla. Edhe pse kërkohen deri në 10 herë më pak se makronutrientët, mungesa e tyre mund të shkaktojë simptoma që lidhen me mangësinë e nutrientëve dhe janë jashtëzakonisht të rëndësishëm që bima të rritet shëndetshëm dhe të prodhojë maja të dendura.

Mikronutrientët mund të gjenden në ujin e rubinetit. Pra, në varësi të burimit të ujit, mund të mos jetë nevoja t’i shtoni ato veçmas. Megjithatë, nuk ka asnjë mënyrë për ta ditur saktësisht pa e matur me një matës Total Dissolved Solids (TDS). Ato janë jetike për bimën e kanabisit edhe pse nevojiten në sasi më të vogla se makronutrientët. Roli i tyre është të “mbështesin” makronutrientët në ndërtimin e strukturës së nevojshme dhe përgatitjen e bimës për të kaluar me sukses fazën e lulëzimit. Kini parasysh që filtrimi i ujit heq të gjitha mineralet në të, prandaj do t'ju duhet të shtoni mikronutrientë në solucionin tuaj ushqyes.

Në përgjithësi, mikronutrientët janë jetikë për shëndetin e bimës. Megjithatë, pasi bimët e kanabisit i kërkojnë këto minerale në sasi kaq të vogla, mungesat janë relativisht të rralla. Shumë toka të jashtme i përmbajnë këto substanca, veçanërisht ato në kopshte të mirëmbajtura dhe të pasura. Megjithatë, disa kultivues furnizojnë qëllimisht mikronutrientë për të shmangur plotësisht mungesat dhe për t’u dhënë bimëve një avantazh. Ngandonjëherë, kultivuesit aplikojnë mikronutrientë si hekuri dhe mangani si spërkatje me gjethe për thithje më optimale. Mikronutrientët kryejnë disa funksione të ndryshme, por shumë prej tyre veprojnë si koenzima. Kjo do të thotë se lidhen te vendet aktive të disa enzimave dhe ndihmojnë në reaksionet kimike. Bimët krijojnë këto proteina të mëdha për të lehtësuar metabolizmin dhe përdorimin e energjisë.

Le t’i Hedhim Shpejt një Vështrim Makronutrientëve të Nevojshëm për Rritjen e Kanabisit

Ekzistojnë tre nutrientë kryesorë që çdo bimësi i nevojiten për rritje të shëndetshme. Këto janë azoti (N), fosfori (P) dhe kaliumi (K), të cilët formojnë bazën e çdo shëndeti e rritjeje bimore. Çdo lëndë plehruese (pa marrë parasysh formën) tregon diku raportin NPK për të ndihmuar përdoruesin të kuptojë përbërjen. Azoti është shumë i rëndësishëm në të gjitha fazat e rritjes, veçanërisht gjatë periudhës vegjetative. Ai përbën shumicën e klorofilit, duke qenë thelbësor për fotosintezën. Azoti gjithashtu përbën pjesë të rëndësishme të aminoacideve, që përdoren si ndërtues të proteinave tek të gjitha bimët dhe ka një rol kryesor në prodhimin e ATP.

Fosfori është një tjetër makronutrient thelbësor për të gjitha bimët. Ai ndihmon shumë në fazën fillestare të zhvillimit të rrënjëve, rezistencës ndaj sëmundjeve, formimit të majave dhe forcës së kërcellit. Kaliumi është makronutrienti i fundit, me funksionet kryesore osmoregulimin dhe nxitjen e prodhimit të ATP. Osmoregulimi është mënyra se si bima rregullon ujin dhe përqëndrimin e kripërave përmes stomave (porët në gjethet e bimës). Ka edhe dy makronutrientë dytësorë që duhet t’i përmendim shkurt: 

Kalciumi (Ca)

Kalciumi është një komponent jetik i murit qelizor dhe strukturës së përgjithshme të bimës. Pa kalcium, rritja e re ndalet ndërsa ajo ekzistuese zhvillon njolla ndryshku dhe gjethe të përthithura. Është gjithashtu i rëndësishëm për komunikimin ndërqelizor, për rregullimin e hormoneve dhe enzimave. Për shkak të rolit kaq të rëndësishëm që ka, konsiderohet si nutrient thelbësor. Si pjesë edhe e mbrojtjes së strukturës, funksioni i kalciumit në murin qelizor përfshin edhe mbrojtjen fizike ndaj patogjenëve.

Squfuri (S)

Squfuri luan një rol thelbësor në formimin e klorofilit (së bashku me azotin). Është gjithashtu i domosdoshëm për prodhimin e aminoacideve, proteinave, disa enzimave dhe vitaminave. Pa nivele të duhura të squfurit, bimët janë shumë më pak të mbrojtura ndaj një game të gjerë sëmundjesh të zakonshme.

2. Mikronutrientët

Elementet gjurmë janë një grup mineralesh që duhen në sasi pothuajse të padukshme. Më të shpeshtat janë një grup me më shumë se 20 dhe kanë role të ndryshme në ciklin e jetës së bimës. Ato janë:

Bori (B)

Në kombinim me kalciumin, bori është thelbësor në fazën e lulëzimit, përgjegjës për ndarjen e qelizave dhe një element i rëndësishëm në strukturën e murit qelizor. Është interesante se nivelet e larta të kalciumit, kaliumit dhe azotit mund të ndikojnë në disponueshmërinë e borit. Testet e tokës që tregojnë nivele të tepruara të këtyre nutrientëve zakonisht bëjnë që kultivuesit të shtojnë bor për të mundësuar thithjen e këtij mikronutrienti kyç. Në të kundërt, tokat me pak kalcium e bëjnë borin shumë më të lehtë për thithje, çka mund të rezultojë edhe në toksicitet në raste ekstreme. 

Klorina (Cl)

Klorina nevojitet në sasi shumë të vogla, dhe është përgjegjëse jo vetëm për hapjen dhe mbylljen e porëve të bimës (duke i lejuar të “marrë frymë”) por ndihmon bimën të mbajë gjethet të forta dhe të shëndetshme.

Bakri (Cu)

Bakri vepron si aktivizues enzimash. Ndihmon në përshpejtimin e fotosintezës dhe mbështet indet vaskulare të kanabisit. Mungesa e bakrit mund të ndodhë për disa arsye të ndryshme. Për shembull, simptomat janë më të pranishme në toka të pasura me materie organike apo me sasi të lartë rere, pasi bakri shpëlahet lehtë nga këto lloje të tokës. Megjithatë, materiet organike dhe rëra kanë rol të rëndësishëm në përbërjen e tokës në sasi optimale.

Hekuri (Fe)

Ky mineral është jo vetëm përgjegjës për prodhimin e energjisë, por është gjithashtu pjesë në prodhimin e klorofilit, duke i dhënë bimës ngjyrën e gjelbër intensive.

Mangani (Mn)

Mangani lidhet drejtpërdrejt me shëndetin e bimës. Ky mineral ndihmon në mbrojtjen kundër patogjenëve duke mbrojtur rrënjët kundër sëmundjeve dhe ndihmon në thithjen e azotit.

Molibdeni (Mo)

Molibdeni përdoret në sasi tejet të vogla dhe ndihmon në formimin e proteinave.

Cinku (Zn)

Cinku kërkohet gjithashtu në sasi shumë të vogla, por është shumë i rëndësishëm për kanabisin. Ky mineral ndihmon në ndërtimin e hormoneve të rritjes dhe lidhet me hapësirat ndërmjet internodeve.

3. Sasitë e Rekomanduara të Mikronutrientëve 

Edhe pse nevojiten në sasi shumë të vogla, mungesa e ndonjërit prej këtyre nutrientëve mund të shkaktojë mungesa të rënda dhe probleme në rritje.

Kini parasysh që këto numra tregojnë vlerën e ppm përgjatë gjithë ciklit të jetës së kanabisit dhe duhen përshtatur sipas shenjave që jep bima juaj.

4. Tepricesa dhe Mungesa

Edhe pse mikronutrientët kërkohen në sasi më të vogla, mosdhënia ose tejdhënia mund të shkaktojë mungesa, ashtu si edhe makronutrientët. Kjo sepse megjithëse përdoren më pak, janë jetikë për bimët e kanabisit dhe mbështesin drejtpërdrejt makronutrientët në proceset e tyre.

Është thelbësore të dini cilët minerale janë të pranishëm në solucionin ushqyes dhe në çfarë sasie. Duhet ta matni solucionin dhe të shtoni mineralet që mungojnë nëse doni të rrisni një bimë 100% të shëndetshme.

5. Thithja e Nutrientëve dhe Disponueshmëria sipas pH-së

pH-i i mediumit të kultivimit është masa e aciditetit apo alkalinitetit të vetë mediumit. Media me pH më të ulët se 7.0 konsiderohen acide, ndërsa ato mbi 7.0 konsiderohen alkaline. Gama ideale e pH ndryshon në varësi të stilit të kultivimit të kanabisit që përdorni. Kultivimi në dhe ka gamë prej 6 deri në 6.8, ndërsa çdo kultivim pa dhe (përfshirë aeroponikën, hidroponikën dhe kokosin) duhet të jetë midis 5.5 dhe 6.5. Por çfarë lidhje ka kjo me thithjen e nutrientëve? Pa nivelet e sakta të pH-së, bimët nuk mund të marrin nutrientët e disponueshëm, pavarësisht se sa lart janë nivelet e tyre.

Kjo problematikë quhet nganjëherë bllokim i nutrientëve, dhe mund të ndodhë edhe nga tepricesa e nutrientëve me pH të saktë. Kontrolloni rregullisht pH-në e tokës nëse kultivoni në dhe ose medium të ngjashëm (psh. kokos). Kjo mund të bëhet duke matur pH e ujit që del gjatë ujitjes, ose përmes një matësi pH për në tokë. Nëse kultivoni hidroponikisht, mjafton ta zhyteni matësin e përditshëm të pH-së në enën me solucion ose në ujin e tepërt që del.

Duhet të kontrolloni gjithmonë pH dhe TDS ose EC të ujit para çdo ujitjeje. Mjafton vetëm një ujitje e çekuilibruar për të shkaktuar telashe të mëdha që mund të shkatërrojnë gjithë mundin dhe kujdesin që i keni dhënë bimës suaj. Mungesat ose sëmundjet janë të vështira për t’u identifikuar e akoma më të vështira për t’u zgjidhur. Jepini vetes rastin më të mirë për të prodhuar lulëzimin më të cilësisë së lartë dhe rendimentet më të mëdha – merrni kohën, matni çdo gjë që i jepni bimës tuaj të preferuar dhe shijoni frytet (ose majat) e punës tuaj!

6. Në Përfundim

Edhe pse quhen “mikro”, janë po aq të rëndësishëm sa makronutrientët. Çdo kultivues duhet të sigurojë që bima e tij të marrë çdo mineral të domosdoshëm për të qenë e lumtur dhe e shëndetshme. Furnizimi vetëm me makronutrientë pa kontrolluar mikronutrientët do të sjellë një bimë të dobët, më të ndjeshme ndaj insekteve dhe dëmtuesve. Nëse doni të rrisni një bimë në potencialin e saj të plotë, ofroni përzierjen e duhur të të dyjave: mikro dhe makronutrientëve.