• 1. Дали марихуаната создава зависност?
• 2. Ризик од зависност од канабис

Одвојувајќи ја вистината од митот, нашите читатели сакаат да знаат – дали канабисот предизвикува зависност?

Пораките дека канабисот е „вратнична дрога“ или создава зависност се митови кои ја следат оваа билка веќе еден век поради нејзината забрана. Нема податоци кои потврдуваат дека канабисот е премин кон поопасни дроги. Почнувајќи од раните 1900-ти во повеќето земји низ светот, вештачката кампања за забрана на тревата создаде страв и дезинформации околу ова растение, кои не се базирани на научни факти. Овие преовладувааја од желбата за контрола и страв, често манипулирајќи ги класите и свеста кај популацијата.

Денес, кога истражувањето на канабисот е легализирано во многу земји, гледаме нови докази што укажуваат дека канабисот не предизвикува зависност. Дополнително, се покажува дека потрошувачите дури можат да ја користат тревата како алатка за закрепнување од зависности од поопасни супстанци, како што се алкохол и фармацевтски препарати. Канабисот всушност може да биде начин за ослободување од штетните и физички зависни супстанци и се појавува како надеж за луѓето погодени од опиоидната криза.

Еве што кажуваат најновите податоци за ризикот на зависност од канабис.

Дали марихуаната создава зависност?

Не постојат доволно рецензирани и контролирани студии за да се каже дали канабисот е зависен или не. Она што го знаеме е дека е невозможно да се предозира со канабис.

Постојат генетски студии што предлагаат дека развојот на зависност од канабис е наследен, објаснуваат докторите од Yale Medicine. Овие автори исто така истакнуваат дека се потребни уште истражувања за да се утврди доверливоста. Еден доктор од Харвард, д-р Питер Гринспун, кој ја посветил кариерата на побивање на митовите за канабисот, пишува за неколку студии кои докажуваат дека CBD е корисен за луѓе кои страдаат од зависност од опиоиди, најчесто преку намалување на анксиозноста. „Ни требаат подобри податоци, но верувам дека CBD (и целосниот канабис исто така) ќе има сѐ поголема улога како дополнителен третман за луѓе кои страдаат од опиоидна зависност“, пишува д-р Гринспун.

Ризик од зависност од канабис

Еден преглед од 2018 што често се цитира, утврдил: „Иако се потребни дополнителни испитувања, резултатите што овде се сумирани укажуваат дека неуробиолошките промени кај CUD се слични со оние кај другите зависности, иако во помала мера кај некои мозочни системи.“

Прегледот сепак признава дека постојното истражување за канабисот и зависноста има празнини. Во овој преглед се наведени прашањата на кои треба да добиеме повеќе информации, за да знаеме дали канабисот предизвикува зависност. Прашања за идните истражувања се:

• Дали промените на густината на CBIR по воздржување од канабис се слични со промените кај таргет рецепторите на други супстанци на злоупотреба?
• Дали однесувањето и промените на расположението поврзани со употребата на канабис се ризик фактор или последица од зависност од канабис?
• Дали долготрајните однесувачки и неурофизиолошки промени се поврзани со количината на THC во канабисот?
• Дали употребата на канабис е поврзана со долготрајни промени во сигнализацијата на глутаматот, како што се гледа кај други дроги на злоупотреба?
• Дали употребата на канабис е поврзана со нарушувања во амигдалата и хабенулата како кај други дроги на злоупотреба?

Според Американскиот центар за контрола на болести (CDC), 9% од возрасните кои користат канабис подолг временски период ќе развијат „нарушување на употребата на канабис.“ Дефинициите за CUD се многу разновидни и не се унифицирани од страна на докторите. Важно е да се напомене дека канабисот не предизвикува истите физички симптоми на повлекување како другите супстанци, меѓу кои и алкохолот. Симптомите на повлекување се благо непријатни. Од таа причина, канабисот нема исто ниво на штетни својства како другите супстанци.

Една студија од 2020 која опфатила 23.000 учесници утврдила дека зачестеноста на синдромот на повлекување од канабис е 47%. Во студијата пишува: „Фактори поврзани со поголем ризик од синдром на повлекување од канабис се клиничките услови (особено болнички и амбулантски споредени со општата популација), истовремена употреба на тутун или други супстанции, и секојдневна употреба на канабис.“

Дефиницијата за симптоми на повлекување од канабис е многу различна и често спорна меѓу докторите денес. Вклучува било кои од овие симптоми: раздразливост, гнев или агресија; напнатост или анксиозност; проблеми со спиење; промени во апетитот или тежината; немирност; депресивно расположение; и соматски симптоми, како главоболки, потење, мачнина, повраќање или болки во стомакот. Овие симптоми се благо изразени. Верувам дека тие одразуваат позитивното дејство на канабисот врз мачнината, спиењето и расположението, наместо негативното на симптомите при повлекување. Потребно е повеќе истражувања на поширока популација и во контролирани услови за да се утврди дали синдромот на повлекување е навистина толку чест.

Војната против дрогите има влијание врз постоечкото истражување за канабисот на оваа тема. Канабисот едноставно никогаш не бил доволно проучен, така што многу од постоечките истражувања фокусираат повеќе на штетата отколку на бенефитите. Во иднина ќе бидат потребни повеќе рецензирани студии за да се потврди дали овие податоци се вредни за доверба.