Cannabis Mythen: Witte As vs. Zwarte As

• 1. De mythe van witte as versus zwarte as
• 2. De impact van verbrandingstemperaturen
• 3. Wat onderzoek heeft gevonden over tabaksas
• 4. Maar eerst... wat is spoelen en curen eigenlijk?
• 4. a. Wat betekent wiet curen en hoe beïnvloedt het de kwaliteit?
• 5. De conclusie

Als jij ook een van die stoners bent die graag discussiëren over wiet en haar oorsprong, mythen en legendes, dan heb je vast al verschillende verhalen gehoord over deze magische plant. Misschien ken je bijvoorbeeld de geschiedenis van 420. Hierin wordt beweerd dat de term in de jaren '70 is ontstaan toen een kustwachter, uit angst om gepakt te worden, een flinke hoeveelheid wiet aan een groep studenten weg gaf via een soort schatkaart die hij naar de planten had gemaakt. De groep kwam om 4:20 bij elkaar, stak er eentje op, en ging vervolgens zoeken.

Er zijn echter andere minder bekende mythen over marihuana die je misschien nog niet hebt gehoord, zoals die van witte as versus zwarte as. Misschien klinkt het idee je bekend in de oren, of misschien ook niet—hoe dan ook, laten we meteen in dit verhaal duiken en kijken of we deze mythe kunnen ontkrachten. 

1. De mythe van witte as versus zwarte as

Dus, als je nog nooit hebt gehoord van de mythe over witte en zwarte as, volgt hier hoe het gaat. Mensen die dit volksverhaal verspreiden, beweren dat wanneer je cannabis toppen verbrandt, de as wit of lichtgrijs is als het betekent dat de toppen van hoge kwaliteit zijn. Stel dat je toppen goed zijn gespoeld en goed zijn gecured, wat we later zullen uitleggen, dan zouden ze een heldere grijs- of witachtige as moeten produceren. Ondertussen, volgens deze mythe, is donkergrijze of zwart uitziende as een teken dat de plant werd overvoerd met meststoffen of werd behandeld met chemicaliën. 

Maar, kan as ons echt aanwijzingen geven over de kwaliteit van onze producten? Zou kunnen. In de eerste plaats, marihuana mag nooit, maar dan ook nooit, knetteren of ploffen tijdens het branden, dus als jouw wiet dat wel doet, neem dan even serieus de tijd om te analyseren waarom dit gebeurt. Omdat dit echter slechts een urban myth is, is er niet veel onderzoek dat we hierover kunnen vinden. Om te achterhalen of deze mythe nu waar of niet waar is, kan het nuttig zijn eerdere studies naar verbranding en tabaksas te bekijken.

Maar voordat we hier helemaal induiken, is het belangrijk te weten dat er verschillende factoren kunnen meespelen. Sommige cannabisrokers zweren bij de kleur van as als een nauwkeurige indicator van de kwaliteit van toppen. Maar wat als bijvoorbeeld de luchtvochtigheid in de ruimte waarin ze roken meespeelt, en het type vloei dat ze gebruiken? Sommige vloeitjes bevatten immers allerlei chemische toevoegingen, terwijl andere veel zuiverder, natuurlijk en schoon zijn. Zelfs de techniek van de roker kan invloed hebben. Wat gebeurt er als je een diepe, lange trek neemt, in plaats van losse, korte hijsjes? Al deze vragen roepen het debat over witte vs zwarte as opnieuw op. Is dit nou echt zo belangrijk? Of is het vooral een zinloze vergelijking tussen mensen die te graag indruk maken op anderen en zichzelf hoger plaatsen in een denkbeeldige stoner-hiërarchie? Laten we het samen uitzoeken!

2. De impact van verbrandingstemperaturen

As zoals wij het kennen, niet alleen van cannabis, is een complexe combinatie van mineralen, houtskool en koolstof. En hoe verrassend het ook klinkt, as kan grote aanwijzingen geven over verschillende vuurgerelateerde elementen. Zo wordt as bijvoorbeeld onderzocht bij bosbranden om inzicht te krijgen in de verbrandingstemperatuur. Wanneer de verbrandingstemperatuur hoog is, neemt het gehalte aan organisch materiaal en stikstof af, waardoor de as helderder van kleur wordt, ergens tussen grijs en wit. Wanneer de as haar helderste kleur bereikt, bestaat ze voornamelijk uit kristallijne of amorfe anorganische verbindingen.

*Let op* Een gewone aansteker bereikt temperaturen van rond de 1000° C.

Bovendien, als de verbrandingstemperatuur nergens boven de 450° C uitkomt, kan het verbrandingsproces als onvolledig worden beschouwd. Deze as bij lage temperatuur bevat dus nog veel organische verbindingen, waaronder koolstof, vandaar de donkere kleur. 

Als we de temperatuur hoger opvoeren, boven de 450 graden, dan wordt deze koolstof vervluchtigd, verandert in gas en laat minerale as achter, bestaande uit calcium, natrium, kalium, magnesium, silicium en fosfor in de vorm van anorganische carbonaten. Simpel gezegd resulteert dit in lichtere as. Dit alles leidt ons tot de conclusie dat nee, lichtgekleurde of witte as is geen indicator van de kwaliteit van je cannabis toppen, maar van de temperatuur waarbij het product wordt verbrand. 

3. Wat onderzoek heeft gevonden over tabaksas

Voordat je het denkt: nee, we zijn geen gekken omdat we de as van onze joints en blunts bestuderen; de tabaksindustrie houdt zich hier al meer dan honderd jaar mee bezig. 

In deze oude studies probeerden onderzoekers te achterhalen welke ingrediënten van de plant het branden bevorderen of juist belemmeren in hun tabakssigaretten. Ze ontdekten bijvoorbeeld dat chlorides de complete verbranding dwarsbomen, waardoor de smaak en geur afnemen ¹. Ondertussen bleken componenten als kaliumzouten van organische zuren juist het verbrandingsproces te bevorderen, waardoor het vuur beter bleef branden. Toen ze inzagen hoe belangrijk deze componenten en andere alkali- en aardalkalimetaalzouten zijn bij langzame verbranding, begonnen federale en staatslandbouwafdelingen in de VS, en andere academische instellingen, er extra aandacht aan te besteden. 

Als eerste bestudeerden ze het effect van meststoffen op de rook en as van tabak. De uitkomst was dat het type meststof de alkali-samenstelling van de gedroogde bladeren niet veranderde en het zwavelgehalte ook niet verhoogde. Wat juist een duidelijk verschil maakte in de rookkwaliteit van tabak was het fermentatieproces, en dan met name de grote hoeveelheid chlorofyl in tabaksproducten van lage kwaliteit. 

Om witte as te verkrijgen in tabakssigaretten, werden nitraten of carbonaten toegevoegd, maar ook magnesium- of calciumzuren. Als je een van deze componenten verbrandt in een sigaartje of sigaret, ontstaat er alkalimetalenoxide, wat zorgt voor witgekleurde as. 

Dus, genoeg scheikundeles voor nu: wat moeten we hieruit onthouden? Eigenlijk dat witte of licht ogende as ontstaat door twee zaken:

• Als eerste: hoge verbrandingstemperaturen;
• En ten tweede: as ontstaat voornamelijk door mineralen. 

Waarom wordt dan toch aangenomen dat witte as van cannabis, blunts of joints (die meestal geen tabak bevatten) afkomstig is van goed gespoelde en gecurede toppen? En hoe wordt dit gekoppeld aan de kwaliteit van het product? Laten we het uitzoeken.

4. Maar eerst... wat is spoelen en curen eigenlijk?

Als je zelf nog geen cannabiskweker bent, dan kunnen de termen spoelen en curen je misschien vreemd voorkomen. 

De term 'spoelen' verschilt wat per tuinbouwmerk. Bij wiet kweken verwijst het naar het proces waarbij alle overgebleven voedingsstoffen uit de planten worden gespoeld in de laatste 1 tot 2 weken voor de oogst. Dit gebeurt door water met een lage EC (electrische geleidbaarheid) te gebruiken, wat betekent dat de plant alleen schoon water opneemt in plaats van voedingsoplossingen. Toch is het niet helemaal zeker of spoelen daadwerkelijk invloed heeft op de kwaliteit van de toppen en dus ook de kleur van de as.

Het paradox van spoelen

Sommige kwekers zweren bij het belang van spoelen, terwijl anderen aangeven dat hun toppen van hoge kwaliteit zijn en heldere as produceren zonder ooit voor de oogst te hebben gespoeld.

Dus als spoelen niet per se invloed heeft op de kwaliteit van de toppen of de kleur van de as, zou curen dan de reden kunnen zijn? Wanneer je spoelt hangt volledig af van de kweekstijl en persoonlijke voorkeur van de grower. Organische kwekers slaan het spoelen meestal helemaal over, maar over het algemeen raden we toch altijd aan een aantal dagen te spoelen, of je nu volledig hydro kweekt of gewoon in moeder natuur's eigen aarde. Het is belangrijk om water met een lage EC te gebruiken (kraanwater is meestal goed genoeg), maar nog belangrijker is het om de pH-waarde op peil te houden. Voor grondteelt tussen de 6.0 en 6.8, en bij hydro of coco-coir kun je richten op 5.5 tot 6.5 voor de beste resultaten. 

Het is het beste om de planten te spoelen op de tijd waarop ze normaal hun voeding krijgen. Er is geen noodzaak om enorm veel water te gebruiken, richt je op ongeveer dezelfde hoeveelheid water als bij een gewone voedingsbeurt, met ongeveer 25% drainage. Herhaal de spoelronde na ongeveer 20 minuten en gebruik een TDS- of EC-meter om het zoutgehalte van het drainwater te checken. Aan het einde van het spoelen wil je dat de EC-waarde bijna weer hetzelfde is als voor het spoelen, wat betekent dat de meeste voedingsstoffen uit het groeimedium zijn verwijderd. Wij raden doorgaans een spoelperiode van één tot twee weken aan voor grondkwekers, 5 dagen spoelen voor coco, en 3 dagen voor drain-to-waste of andere hydro setups. 

Wat betekent wiet curen en hoe beïnvloedt het de kwaliteit?

Bij wiet is juiste opslag van het grootste belang; het behoudt de kwaliteit en kan zelfs de eigenschappen versterken. Dat geldt vooral voor net geoogste toppen, die een tijd van curen nodig hebben voor consumptie. Dit doe je door je toppen in luchtdichte glazen potten op een donkere en koele plek te bewaren, ergens tussen 10 dagen en 2 weken, en ze dagelijks kort te laten luchten om schimmel te voorkomen. Zo bevorder je de optimale ontwikkeling en rijping van de cannabinoïden en terpenen in je toppen.

Waar het bij curen om draait, is het bereiken van het perfecte droogte-niveau van je bloemen voor consumptie. Tijdens dit proces wordt het chlorofylniveau ook aanzienlijk verlaagd, wat de reden kan zijn waarom de as witter oogt. Toch zijn er meer studies nodig om met zekerheid te zeggen dat goed curen leidt tot lichtere as. Wat we wel kunnen bevestigen na alles wat we hebben geleerd, is dat goed-gecurede toppen voor een zachtere rook zorgen, meestal van betere kwaliteit zijn en waarschijnlijk lichtgekleurde as produceren.

Curen is een vaak overgeslagen deel van het kweekproces, vooral in landen of staten waar recreatief gebruik van cannabis nog verboden is. Daar komt bij dat de meeste wiet op deze plekken van de ongereguleerde zwarte of grijze markt komt, wat betekent dat er nauwelijks kwaliteitscontroles zijn voordat het bij de consument komt. Denk erover na: waarom zou een illegale teler weken of zelfs maanden extra investeren, als hij de wiet ook direct kan verkopen zodra de toppen zijn gedroogd? Curen is een traag proces en vereist geduld, waar veel kwekers simpelweg niet de luxe voor hebben, vooral niet op plekken waar wiet nog illegaal is.

Als je in een gebied woont waar cannabis nog verboden is, raden we aan om zelf de wiet die je wilt consumeren te curen. Het is zo simpel als naar een winkel (of Amazon) gaan, een paar luchtdichte weckpotten te kopen, je toppen erin te doen en geduldig te wachten. Sommige strains zijn na een paar weken goed gecured, terwijl anderen tot 6 maanden kunnen duren. Terpeen-rijping is een van de belangrijkste factoren voor lekkere wiet, dus oefen zoveel mogelijk geduld!

5. De conclusie

Je bent misschien net als wij nu een beetje in de war en vraagt je af: is de witte as-mythe nou echt of niet? Nou, het is een mythe met een reden, dus het is aan jou om erin te geloven of niet. Als het om de kwaliteit van toppen gaat, kunnen veel factoren invloed hebben op het eindresultaat, dus wij zouden nooit beweren dat as uiteindelijk dé doorslaggevende factor is. Wat vind jij? Reageer hieronder wat voor jou een wiettop echt laat opvallen!

EXTERNE REFERENTIES 

1. "Effect of some Alkali Salts upon Fire-Holding Capacity of Tobacco" Henry R. Kraybill. Juli 1917.