Dit is Papayton.

Niet zomaar een andere strain, maar een stukje kunst. Ik heb zelden bloemen gezien die zo groot, zo compact, zo zwaar zijn. De toppen zijn enorm, dicht en verrassend zwaar, zelfs na jaren werken met genetica. Het opbrengstpotentieel is serieus, en tegelijkertijd straalt de structuur en dichtheid pure kwaliteit uit vanuit elke hoek.

Qua uitstraling geeft de donkere, bijna zwartachtige tint de plant een unieke uitstraling. Hij groeit niet alleen, maar valt echt op.

En dan is er nog het terpenenprofiel… Zoet en romig in het begin, met lagen van fruitige sherbet-tonen, afgerond met een zachte, bijna ijsachtige rijkdom die lang op het gehemelte blijft hangen. Complex, vol en diep. Niet scherp of agressief, maar verfijnd en langdurig. Het soort aroma dat direct de ruimte vult en blijft hangen.

Tijdens onze laatste fenohunt stak pheno #8 er duidelijk bovenuit. Dat is degene die we geselecteerd hebben voor toekomstig veredelingswerk. Maar zoals bij elk echt meesterwerk, brengt het ook verantwoordelijkheid met zich mee. 

Papayton is niet voor beginners. Hij is gevoelig voor stress en vraagt precisie. Omgeving, voeding, timing – alles moet perfect zijn afgesteld. Hij beloont ervaren kwekers die weten hoe je high-performance genetica moet managen.

Voor wie het aankan, behoort dit misschien tot de beste fotoperiode strains die ik ooit heb gekweekt.

Sommige strains zijn makkelijk.
Sommige strains zijn uitzonderlijk.

Papayton hoort in de tweede categorie.