Bu Papayton.

Sadece bir başka çeşit değil, adeta bir sanat eseri. Bu kadar büyük, bu kadar yoğun ve ağır çiçekleri çok nadir gördüm. Tomurcuklar devasa, kompakt ve genetiklerle yıllarca çalışsanız bile sizi şaşırtacak kadar ağır. Verim potansiyeli gerçekten yüksek, ancak yapı ve yoğunluk her açıdan üstün kalite hissettiriyor.

Görsel olarak neredeyse siyaha yakın koyu bir görünüm, bitkiye benzersiz bir duruş katıyor. Sadece büyümüyor, gerçekten öne çıkıyor.

Ve tabii ki terpen profili… Başta tatlı ve kremalı, ardından meyveli şerbet tonlarıyla katmanlanıyor ve damakta kalan, adeta dondurma gibi zengin bir yumuşaklıkla sonlanıyor. Karmaşık, yuvarlak ve derin. Ne keskin ne de agresif; rafine ve kalıcı. Odayı anında saran ve kalıcı olan bir aroma türü.

Son fenohunt’umuzda, feno #8 açıkça diğerlerinden öne çıktı. Gelecekteki yetiştirme işlerimiz için seçtiğimiz koruma bu oldu. Ancak her gerçek başyapıtta olduğu gibi, beraberinde bir sorumluluk da getiriyor. 

Papayton yeni başlayanlar için uygun değil. Strese karşı hassas ve hassasiyet gerektiriyor. Ortam, besleme, zamanlama, her şeyin tam ayarında olması gerekiyor. Üst düzey genetikleri yönetebilen deneyimli yetiştiricileri ödüllendirir.

Ancak onu kontrol edebilenler için, bu şimdiye kadar yetiştirdiğim en iyi fotoperiyot çeşitlerden biri olabilir.

Bazı çeşitler kolaydır.
Bazı çeşitler ise istisnai.

Papayton ikinci kategoriye ait.