Fem Forge: Tworzenie Przyszłej Odmiany

Tworzenie identycznych klonów matek

Przede wszystkim roślina matka musi być całkowicie zdrowa, z intensywnie zielonym ulistnieniem; im czystsza i zdrowsza matka, tym szybciej i bardziej niezawodnie jej sadzonki się ukorzenią. Naszym celem jest uzyskanie co najmniej 10 końcowych drzew matecznych na każdą odmianę. Uwzględniając oczekiwaną skuteczność ukorzeniania się klonów na poziomie 90–95%, pobieramy nadal nadmiarowo 30–40 sadzonek na odmianę, by mieć margines bezpieczeństwa — mniej więcej 20 klonów zostanie wysadzonych z każdej odmiany do kolejnej rundy selekcji, co gwarantuje, że zachowane klony będą faktycznie wiernymi, identycznymi kopiami siebie nawzajem.

Wysoka wilgotność, krótkie cykle wietrzenia

Przez pierwszy tydzień utrzymujemy wilgotność pod pokrywą na możliwie najwyższym poziomie. Ponieważ sadzonki nie mają jeszcze korzeni, polegają na pobieraniu wilgoci i mikroelementów przez blaszki liściowe. Każdego dnia wycieramy starą kondensację z kopuły i zraszamy klony roztworem o niskim EC (około 0,4 - 0,6) dostosowanym do pH w granicach 5,7-6,0. Zraszamy lekko, ale regularnie, by liście pozostawały nawilżone, lecz nie były ciągle przemoczone, co pomaga zapobiec gniciu przy jednoczesnym zapewnieniu odżywiania przez liście.

 Pierwsze korzenie

Około dni 7 - 8 zaczynamy zauważać pierwsze wychodzące korzenie. To dla nas sygnał, aby otworzyć otwory wentylacyjne w propagatorach i zwiększyć dopływ świeżego powietrza, delikatnie obniżając wilgotność pod kopułą, by zmusić korzenie do intensywniejszej pracy. 

Od tego momentu klony zaczynają oplatać medium korzeniami i znacznie szybciej przesuszać gąbki, więc uważnie je obserwujemy i nawadniamy w razie potrzeby — dbając, by medium nigdy nie wyschło całkowicie, lecz też nie pozostawało zalane wodą.

 Przesadzanie ukorzenionych klonów do kokosu

Podłoże: 90% kokos, 10% humusu
Nawóz: EC 1,0-1,2, pH 5,6-5,9

Samce: 2-galonowe doniczki, by zapewnić większą objętość korzeni i wyższy potencjał wzrostu
Samice: 1-galonowe doniczki dla kompaktowej, łatwej w utrzymaniu formy

Gdy widzimy wyraźnie dobrze rozwinięty, jasny system korzeniowy, przesadzamy je możliwie najszybciej. Nie chcemy tracić czasu ani dopuścić, by korzenie się ścieśniły w startowych kostkach — cała energia ma zostać skierowana na budowę silnego systemu korzeniowego w finalnych workach.

Podczas przesadzania robimy dołek nieco większy od wymiaru kostki, dodajemy szczyptę Azos + Mykos, a potem lekko go zwilżamy naszym roztworem nawozowym. Delikatnie wkładamy klon do dołka tak, by nie naruszyć jego korzeni; jeśli korzenie są długie, czasem delikatnie skręcamy kostkę, by korzenie układały się spiralnie i zmniejszyć ryzyko ich złamania. Zaraz po przesadzeniu niektóre mogą na chwilę opaść z powodu stresu związanego ze zmianą klimatu, ale z naszego doświadczenia wynika, że zwykle niemal wszystkie wracają do formy już następnego dnia.

Siedemnaście dni później

Po siedemnastu dniach wszystkie rośliny wyglądają zdrowo i intensywnie urosły. Przyszłe matki pozostały w głównym pomieszczeniu, gdzie będą już do końca cyklu, ustawione równomiernie, by maksymalnie efektywnie wykorzystać dostępną powierzchnię oraz światło.

Samce

Przyszłe samce zostały przeniesione do osobnego pomieszczenia, gdzie potraktowane zostaną STS i szybciej przejdą na kwitnienie niż matki – zgodnie z naszym protokołem. Na tej osi czasu zdjęć możesz zobaczyć, jak przyszli ojcowie zmieniają się co 3-4 dni — od pierwszego stretchu i budowy struktury aż do etapu przedpylenia, zanim pojawią się jakiekolwiek widoczne woreczki pyłkowe.

Co się dzieje z roślinami żeńskimi?

Nasze żeńskie rośliny, przyszłe biorczynie pyłku, mocno urosły i czas je odpowiednio uformować. Zmniejszamy masę liściową i oczyszczamy strukturę, by poprawić cyrkulację powietrza i zapobiec tworzeniu się zastoisk powietrza i wilgoci między gałęziami, co jest kluczowe, zanim korona stanie się jeszcze gęstsza. Zawsze na początku wydaje się, że „zrobię to w godzinę”, ale doświadczenie szybko przypomina, że prawidłowe przeprowadzenie zajmuje o wiele więcej czasu.

Dla Ciebie to będzie około minutowy przegląd, lecz za tym krótkim klipem kryją się 3-4 godziny skupionej pracy na każdym stole. Ciesz się transformacją.

Co dzieje się z matkami i ojcami?

Gdy matki czekają, aż odpowiedni ojcowie osiągną właściwy etap rozwoju, kontynuują one standardową fazę wegetatywną. W tym okresie regularnie sterujemy ich strukturą poprzez usuwanie liści, topowanie, trening i prowadzenie roślin w systemie SCROG.

Celem jest zachowanie równego rozwoju wszystkich matek i uzyskanie właściwej struktury jeszcze przed wejściem w kolejny etap projektu.

Tymczasem ojcowie podążają zupełnie inną ścieżką. Rozwijają się pod wpływem srebrnych zabiegów, które mają hamować ekspresję żeńską. Pierwsze typowe cechy męskie już się pojawiły, a rośliny zaczęły wytwarzać pyłek w woreczkach pyłkowych.

Wszystko postępuje równolegle: matki są przygotowywane strukturalnie, a ojcowie przygotowują się do wytworzenia pyłku potrzebnego do kolejnego etapu projektu.

Osiągnięcie okna pylenia

Dzięki precyzyjnemu pilnowaniu terminów przez cały cykl, osiągnęliśmy moment, w którym etap kwitnienia matek jest zsynchronizowany z początkiem produkcji pyłku przez ojców.

Matki są już w pełnym kwitnieniu, a po okresie intensywnego rozwoju rozwinęły bujne ulistnienie. Zdrowy wzrost jest tym, co chcemy widzieć, lecz taka gęstość może mocno utrudnić sam proces pylenia.

Przygotowanie matek do pylenia

W tym momencie przeprowadzamy kolejną rundę starannej defoliacji. Usuwamy nadmiar liści i otwieramy strukturę roślin, zapewniając znacznie lepszy dostęp do miejsc kwitnienia.

I nagle — o niebo lepiej.

Rośliny otrzymują więcej światła, mają lepszy przewiew, a co najważniejsze — znamiona są całkowicie odsłonięte i gotowe do przyjęcia pyłku.

Dzięki odpowiednio przygotowanym matkom i ojcom zaczynającym uwalniać pyłek, wszystko jest gotowe na etap pylenia i początek rozwoju nasion.

Tydzień po zapyleniu

Już po tygodniu aktywnego pylenia widać pierwsze wyraźne oznaki pomyślnego procesu.

Znamiona zaczynają ciemnieć po przyjęciu pyłku, a w rozwijających się łodyżkach pojawiają się pierwsze etapy rozwoju nasion.

Na tym etapie zmiany są jeszcze dość subtelne, ale są istotnym sygnałem, że zapylenie zakończyło się sukcesem, a matki zaczynają przekierowywać energię w rozwój nasion.

Finalne dojrzewanie

Na tym etapie rośliny wchodzą w ostatnią fazę dojrzewania.

Ponieważ rośliny skupiają się teraz na pełnym rozwoju i dojrzewaniu nasion, proces zajmuje znacznie dłużej niż przy standardowym kwitnieniu. W efekcie matki pod koniec cyklu zaczynają wyglądać na znacznie bardziej zmęczone i wyczerpane.

Ale nawet w swoich ostatnich dniach rośliny prezentują się naprawdę imponująco.

Żółknące liście i ogólnie zmęczony wygląd są po prostu elementem procesu. Najważniejsze teraz to pozwolić nasionom w pełni dojrzeć i osiągnąć finalne stadium.

Koniec tej produkcji. Ale nie koniec opowieści

I tak po prostu – ten cykl produkcyjny dobiegł końca, ale to zdecydowanie nie jest koniec tej historii.

Po zbiorach, suszeniu i ostrożnym wydłubywaniu nasion przed nami jeszcze długa i żmudna droga. Prawdziwa praca polega teraz na testowaniu uzyskanych nasion, ocenie powstałych fenotypów i identyfikacji osobników najlepiej oddających założenia tej krzyżówki.

Później przeprowadzimy testy stabilności, będziemy dalej wybierać najpotężniejsze ekspresje i poprzez dalszą selekcję oraz krzyżowanie doskonalić genetykę.

Rozwój tej nowej linii dopiero się zaczyna.