Gjithçka që duhet të dini për Hasin

• 1. Çfarë është hashi?
• 2. Historia e hashit
• 2. a. Hashi dhe duhani
• 3. Historia e prodhimit të hashit: daullet e ketamës dhe charas
• 3. a. Daullet e ketamës
• 3. b. Charas
• 4. Si bëhet hashi në ditët e sotme
• 4. a. Si të bësh hash: siftim i thatë
• 4. b. Si të bësh hash: hash i ujit (bubble hash)
• 4. c. Si të bësh hash: hash i akullit të thatë
• 5. Cilesitë më të mira dhe më të këqija të hashit
• 6. Përdorimi i lavatriçes për të bërë hash
• 7. Cili është ndryshimi: hash vs weed
• 8. Këshilla për të mbajtur hash-in pa myk
• 9. Hash-i në epokën aktuale
• 10. Në përfundim

Hashi vjen prej farave të cannabis-it, natyrisht, por origjina e tij e saktë mbetet ende një mister, megjithëse dihet se është përdorur mijëra vjet më parë për qëllime fetare dhe mjekësore nga kulturat arabe. Ky koncentrat u përhap shpejt në mbarë botën, kryesisht në Europë që sot është konsumatori më i madh i hasit. Lexoni më tej për të mësuar gjithçka rreth hasit, barit, si bëhet hashi dhe shumë, shumë të tjera!

1. Çfarë është Hashi?

Hashi krijohet nga procesi i ndarjes së trikomave, të cilat janë gjëndrat e rrëshirës që përmbajnë të gjitha përbërësit si terpenet, kanabinoidet dhe flavonoidet që gjenden tek bima e cannabis-it; duke ndarë këto trikomë, përfundoni me një masë trikomash të pastra që është shumë më e fortë se fijet e zakonshme të cannabis-it.

Kjo procedurë që arriti ndarjen e rrëshirës është praktikuar prej shekujsh dhe është përdorur për shumë qëllime të ndryshme në botë.

2. Historia e Hashit 

Mund të themi se historia e hasit është po aq e vjetër sa historia e cannabis-it sepse hashi bëhet nga trikomët që gjenden tek bimët e cannabis-it. Prej mijëra vitesh, bima e cannabis-it është përdorur për përfitimet mjekësore, ndërsa fibrat e saj të forta janë përdorur për prodhimin e pëlhurave të forta.

Pjesa më interesante rreth hasit është se sa pak dimë në të vërtetë për origjinën e tij. Online ka shumë spekulime, por nuk kemi data të sakta, vetëm mund të supozojmë se është rreth 9000 p.e.s në Indi. Mënyra më e vjetër e krijimit të këtij hashi ishte tepër e thjeshtë, por efektive. Njerëzit mbanin mëngë lëkure të endura në pjesën e brendshme të parakrahëve dhe ecnin nëpër kopshtin e cannabis-it duke fërkuar butësisht lulen me kraharorin.

Pasi ecnin nëpër kopsht, mëngët e lëkurës mbuloheshin me gjëndra vaji. Pastaj, për të hequr trikomët nga kjo lëkurë, përdorej një thikë e vogël metalike për të grirë gjëndrat e vajit. Nuk i përdornin duart, sepse rrëshira ngjitëse e bënte shumë të vështirë punën, dhe do të ndodhte dëmtim i hashit. Nxehtësia dhe presioni nga duart bën që trikomët të shpërbëhen ose të shpërthejnë, duke ju lënë me më pak aromë dhe shije të këndshme.

Është e vështirë të thuhet saktësisht kur është shfaqur hashi, por ka të dhëna që shkojnë deri në 900 pas Krishtit në Arabi; atëherë hashi konsumohej duke e ngrënë dhe ishte i përhapur gjerësisht. Gjithashtu, përmendje të tij gjenden në letërsi, për shembull në "Tregimi i Hashingrënësit" nga 1001 Netët Arabe, që tregon historinë e një njeriu që harxhoi gjithë paratë me gra dhe hante hash për të ëndërruar të ishte sërish i pasur.

Me përhapjen e hashit, u krijuan më shumë tregime si legjenda e hashashinëve (vrasësve të paguar) që fillon diku ndërmjet 1000-1200 pas Krishtit. Legjenda thotë se vrasësit persianë tymosnin hash para misioneve të tyre, dhe shumë historianë mendojnë se prej tyre vjen fjala "hashish".

Rreth 1300 pas Krishtit, Marco Polo konfirmoi tregime jo vetëm për hashashinët që konsumonin hash, por edhe për përhapjen e madhe të përdorimit të tij, gjë që ngjalli kërshërinë e europianëve për këtë koncentrat.

Duke e çuar historinë në vitin 1800, hashi u fut në Europë, sidomos falë ekspozimit të trupave gjatë fushatave në Egjipt; me rritjen e njohjes, u shtua interesi europian ndërsa mjekë dhe botanistë nisën të promovonin përfitimet e hashit.

Në vitin 1839, një mjek i dislokuar në Indi botoi një studim mbi përdorimet e cannabis-it dhe hashit, të cilin e konsideronte efektiv në trajtim të disa sëmundjeve; një vit më vonë, shumë mjekë filluan të përdornin hash për të trajtuar pacientët dhe e rekomanduan tek të tjerët, e për pasojë, përdorimi i hashit në Europë u rrit shpejt.

Kur ndodhi kjo, kërkesa për hashish ishte shumë e lartë, duke çuar në rritjen e shitjes së drogës dhe pyetje nëse hashi ishte i varur apo jo. Së shpejti zbuluan se hashi në vetvete nuk krijon varësi, por për shkak të rënies së cilësisë dhe ndryshimeve në fuqinë e tij, mund të çonte në varësi dhe probleme të shëndetit mendor.

Në shekullin XIX, teksa u përhapën rreziqet e përdorimit të hashit, njerëzit u ndërgjegjësuan për mundësitë e rrezikut nga përdorimi i tij i shpeshtë, dhe kjo solli alternativa ndaj hashit si vaksinat, aspirina, hidrati i kloralit, që më pas sollën rënie në përdorimin e hashit. Gjithsesi, ai vazhdon të përdoret në rituale fetare, për përfitime mjekësore dhe për qëllime rekreative mbarë botës.

Hashi dhe Duhani

Hashi nuk është tymosur gjithmonë siç bëhet sot. Edhe pse tymosja është një nga mënyrat më efektive për të konsumuar hash, nuk u bë popullore deri rreth viteve 5000-3000 p.e.s. Tymosja e bimëve ose barit nuk ishte e njohur para se europianët të zbulonin duhanin. Edhe pse duhani u zbulua dhe u tymos nga europianët para vitit 5000 p.e.s, iu desh kohë të arrinte në pjesë të tjera të botës si Mesopotamia. Vetëm kur përdorimi i duhanit u përhap në botë, njerëzit kuptuan se mund të tymosnin edhe bimën e cannabis-it.

3. Historia e prodhimit të hashit: Daullet e Ketamës dhe Charas

Siç mund ta dini tani, hashi nuk vjen nga një vend i vetëm; për shkak të përdorimeve të shumëfishta, njerëzit kanë shpikur shumë mënyra për ta prodhuar. Pra, si bëhet hashi? Ka disa mënyra.

Daullet e Ketamës 

Maroku është ndër prodhuesit më të mëdhenj të hashit, dhe në një qytet të vogël me më pak se 1500 banorë, ndodhet një tokë prej mbi 10km ku cannabis-i rritet lirshëm; Ky qytet njihet si Ketama dhe thuhet se prej andej vjen një nga hashat më të mirë në botë.

Ketama prodhon hash që nga shekulli XV, një koncentrat me shije dhe cilësi të shkëlqyer. Por ju mund të pyesni: Si prodhohet ky hash? Ja si.

Berberët që prodhojnë hash në këtë zonë thajnë cannabis-in jashtë kur është ftohtë që rrëshira të dalë më lehtë, përdorin kova plastike të thjeshta që i mbulojnë me rrjetë najloni dhe e vendosin cannabis-in sipër, pastaj e mbulojnë sërish që rrëshira të mos largohet.

Pasi gjithçka është gati, përdorin shkopinj druri për ta goditur cannabis-in mbi kovë si daulle (prandaj quhen daullet e Ketamës); ky proces është një traditë ku merr pjesë e gjithë familja dhe është jetike për ta, pasi mbështeten tek paratë që fitojnë nga shitja e hashit.

Sipas traditës, ekzistojnë dy mënyra për të përfunduar hashin: njëra është me përdorimin e nxehtësisë për të aktivizuar përbërësit dhe për të krijuar hashin që njohim (më i errët dhe eksportohet), dhe tjetra është ngrirja e "polenit" që mbetet si kief.

Charas 

Charas është në thelb hash, por përgatitet me dorë kryesisht në Afganistan, Pakistan, Nepal, dhe Indi, dhe është një nga drogat më të përdorura në Indi.

Ky koncentrat është i ngjashëm me hashin e Ketamës, për shembull, por ndryshe nga ai, Charas prodhohet nga rrëshira e bimëve të freskëta të cannabis-it.

Prodhimi i Charas është relativisht i thjeshtë sepse bëhet duke fërkuar bimët e cannabis-it me duar, megjithatë kërkon shumë kohë; duhen rreth 8 orë për të prodhuar rreth 7g hash, megjithatë, sa më ngadalë të fërkoni, aq më e lartë cilësia e produktit final.

Prodhuesit tradicionalë të charas e përgatisin duke përzgjedhur kokrrat më të mira të bimëve, këpusin gjethet e mëdha dhe fërkojnë butë fijet mes duarve që rrëshira të ngjitet në lëkurë; kur një shtresë e trashë hash-i mbulon pëllëmbët, e gërvishtin, e shtypin për të aktivizuar përbërësit dhe e formojnë në topa.

Tani, ka edhe mënyra të tjera prodhimi Charas-i, siç janë disa prodhues që veshin veshje lëkure dhe ecin mes bimëve të cannabis-it që trikomët të ngjiten në lëkurë, gjithsesi, tradita kërkon përdorimin e kokrrave të përzgjedhura dhe sa më ngadalë, aq më mirë, ndaj kjo metodë mund të japë produkt më pak cilësor.

Charas mund të gjendet edhe si topa tempulli (temple balls), që janë njësoj, por përdoret një pjatë qeramike e nxehur për të rrotulluar topin e charas-it rreth e rreth, duke aktivizuar përbërësit dhe duke i dhënë atij një shkëlqim karakteristik që njeh çdo përdorues i hashit.

4. Si bëhet hashi në ditët e sotme

Ashtu si me gjithçka, njerëzit kanë përshtatur prodhimin e hashit me realitetin e tyre, duke bërë që proçesi i përgatitjes së hashit të evoluojë shumë; ja metodat më të përdorura nga prodhuesit sot.

Si të bësh hash: Siftim i thatë

Procesi i bërjes së hashit me siftim të thatë është shumë i ngjashëm me metodën e Ketamës; konsiston në fërkimin e cannabis-it në rrjetë najloni që lejon vetëm rrëshirën të kalojë, ndërsa materiali bimore nuk kalon.

Ky proces fillon duke shtrirë cannabis të thatë mbi një rrjetë; pasi të jetë shtrirë, duhet të fërkoni cannabis-in mbi rrjetë për disa minuta derisa të shikoni një sasi të mirë kief-i në fund.

Mund ta përsërisni këtë proces deri në 3 herë, por cilësia bie pas çdo herë; kur të keni prodhuar mjaft kief, përdorni një kartë krediti për ta mbledhur.

Kështu përfundoni me kief; për ta kthyer në hash, duhet ta shtypni me një pres pollen-i ose të aplikoni nxehtësi në mënyrë që preferoni.

Si të bësh hash: Hash i ujit (Bubble Hash)

Hashi i ujit është një mënyrë tjetër për të bërë hash. Kur u mësojmë njerëzve rreth hashit të ujit, preferojmë ta quajmë "ice water hash" që të krijohet një ide e qartë sesi prodhohet. Mund ta bëni manualisht ose me "lavatrice hash-i", në të dyja rastet përdoret ujë, akull dhe agjitacion për të ndarë trikomët nga materiali bimore.

Së pari, uji dhe cannabis-i ngrihen për ta bërë më të lehtë nxjerrjen e rrëshirës dhe më pas agjitohet për të nxjerrë trikomët që fundosen ndërsa materiali bimore noton; pastaj, uji derdhet përmes disa çantave filtruese (të ngjashme me rrjetën e përdorur në siftim të thatë) që ndajnë trikomët sipas madhësisë.

Pasi janë mbledhur trikomët në çantat filtruese, ndahen sipas cilësisë (prandaj çantat me madhësi të ndryshme) dhe më pas thahen dhe janë gati për konsum, por ashtu si siftimi i thatë, produkti përfundimtar është i ngjashëm me kief dhe duhet ta shtypni ose të aplikoni nxehtësi për ta kthyer në hashin kafe që të gjithë njohim.

Si të bësh hash: Hash i akullit të thatë  

Hashi i akullit të thatë është kombinim i hash-it të ujit dhe siftimit të thatë; procedura përfshin përdorimin e çantave bubble që përdorni për hash-in e ujit dhe ndjekjen e procesit të siftimit të thatë.

Për të bërë hash me akull të thatë, mjafton të ngrijni cannabis-in dhe ta vendosni brenda çantës filtruese që preferoni, së bashku me akullin e thatë.

Kështu, akulli i thatë e bën më të lehtë nxjerrjen e trikomave nga materiali bimore; me lëkundje, ndahen gjëndrat e rrëshirës nga cannabis-i dhe trikomët kalojnë përmes filtrave, duke përfunduar me një produkt të ngjashëm me atë të fituar nga siftimi i thatë dhe hash i ujit.

Dhe, siç u përmend më parë, për të krijuar hashin kafe që të gjithë njohim, duhet ta shtypni dhe të aplikoni nxehtësi, por nuk është e domosdoshme — gjithashtu mund të bëni vaj hash-i nga kief, që është një proces më vete që duhet ta shikoni nëse e dëshironi këtë produkt.

5. Cilesitë më të mira dhe më të këqija të hashit

Po, ashtu si mishi i lartë cilësie, hashi ka një sistem vlerësimi për të përcaktuar cilësinë. Gradët e ndryshme përdoren për qëllime të ndryshme. 

Hashi një dhe dy yje

• Këto janë dy hashat me cilësi më të dobët
• Përmbajtje e lartë materiali bimore/të errët ose jeshile
• Njihen edhe si hash bujqësor  
• Shpesh përdoren për ushqime

Hashi tre dhe katër yje

• Niveli i mirë nga një dhe dy yjet
• Ka ende sasi të vogël materiali bimore
• Njihet si hash gjysmë shkrirje
• Përdorimi më i mirë: si shtesë mbi përzierje ose me sasi të mëdha shtypet për të marrë hash rosin fantastik
                                          

Hashi pesë dhe gjashtë yje

• Hashi me cilësinë më të mirë që mund ta blini ose prodhoni
• Pa asnjë material bimore, vetëm koka trikomash
• I njohur si hash plotësisht shkrirje
• Më i miri kur konsumohet me temperaturë të ulët për shijen më të plotë
• Hashi 6-yje nuk duhet të lërë asnjë mbetje në pajisjen e dabbing-ut tuaj

6. Përdorimi i lavatriçes për të bërë hash

Nëse doni të bëni hash me ujë, por nuk mund të gjeni "hash washer", mund të përdorni edhe lavatriçen tuaj të zakonshme, megjithëse nuk këshillohet për hash cilësor, por mund ta përdorni për konsum vetjak. 

Ja një hap pas hapi për të bërë hash me lavatriçe!

Hapi 1

Sigurohuni që çdo gjë të jetë e pastër dhe mbushni lavatriçen me ujë të ftohtë dhe akull; duhet të përdorni rreth 20-40 litra ujë dhe 1.5-2.5kg akull, në varësi të madhësisë së lavatriçes.

Hapi 2

Vendosni cannabis-in në lavatriçe, përdorni çantë filtruese me zinxhir për ta mbyllur dhe të mos humbni rrëshirën e çmuar.

Hapi 3

Shtoni akull mbi çantën filtruese në mënyrë që cannabis-i të jetë zhytur gjatë agjitacionit.

Hapi 4

Lëreni cannabis-in të hidratohet për 5min dhe ndizni lavatriçen për 10-20min; vendosni çantat filtruese në një kovë nëse dëshironi të ndani rrëshirën sipas madhësisë.

Hapi 5

Sigurohuni që tubi i shkarkimit të jetë vendosur në çantat filtruese që uji të shkojë drejt kovës, pastaj shpëlajini çantat që materiali të grumbullohet në qendër.

Hapi 6

Mblidhni kief-in dhe lëreni të thahet, pastaj përdorni mënyrën tuaj të preferuar për ta kthyer atë kief në hash.

7. Cili është ndryshimi: hash vs weed

Edhe pse hash-i dhe bari vijnë nga bima e cannabis-it, ekzistojnë disa diferenca bazë kur bëhet fjalë për hash-in dhe barin. 

Veç fuqisë, s’ka dallim të madh në mënyrën si tymosen; ju mund të pyesni: Si tymoset hash-i? Të dy produktet mund të tymosen në cigare, bong, pipe ose vaporizer, por hash-i është shumë më i fortë.

Hashi përmban shumë më tepër THC sesa fijet e barit; kjo ndodh sepse hash-i nxjerr vetëm rrëshirën duke eliminuar materialin bimore, ndaj nëse fijet kanë rreth 20-25% THC, hash-i mund të ketë deri në 60%.

Kjo do të thotë se nevojitet shumë më pak hash sesa bar për të marrë efektin psikoaktiv, sepse ju në thelb koncentroni përbërësit që na interesojnë kur tymosim cannabis.

8. Këshilla për të mbajtur hash-in pa myk

Ashtu si me fijet, edhe hash-i mund të marrë myk nëse nuk kujdeseni, ndaj ja këshillat tona më të mira për të mbajtur hash-in pa myk.

#1 Parandaloni mykun gjatë fazës së rritjes

Të kesh qarkullim të mirë ajri është mënyra më e mirë për të shmangur mykun te bimët sepse ujitja e tepërt rrit lagështinë, çka çon në myk, ndaj kujdesuni që të keni qarkullim të mirë ajri. Gjatë fazës së lulëzimit në mënyrë ideale duhet të hiqni disa nga gjethet e mëdha për të mbajtur ajrosje të mirë dhe për të mos pasur lagështirë nën sipërfaqe. Rregulli është: duhet të mund të shikoni përmes bimëve; nëse keni një bimë shumë të dendur gjatë lulëzimit, rrezikoni të merrni botrytis, dmth kalbjen e luleve.

#2 Sigurohuni që hash-in ta thani dhe ta kuroni siç duhet

Myku zakonisht shkaktohet nga lagështia ndaj sigurohuni që hash-in ta thani dhe ta kuroni siç duhet; idealisht, hash-i duhet të thahet në një dhomë me 35% lagështi dhe temperaturë 12°C.

#3 Ruani hash-in siç duhet

Shmangni ta lini hash-in në ambiente të ngrohta; më mirë ta mbani në një vend të freskët, plus myku vjen nga ajri ndaj duhet ta mbani në një enë hermetike. Nëse keni hapësirë, mbajeni hash-in në frigorifer, sidomos për ruajtje afatgjatë. Pasi ta keni futur në frigorifer, sigurohuni që ta vendosni gjithmonë mbrapsht pas përdorimit ose rrezikoni që hash-i të shkrijë dhe të marrë formë të thatë e të thërrmueshme. Kjo shkatërron gjithashtu terpenet që ndihmojnë në më shumë shije.

9. Hash-i në epokën aktuale

Ok, folëm për historinë e gjatë e të ndryshme të hashit. Dhe folëm për disa metoda moderne prodhimi. Por një boshllëk i madh ka mbetur pa prekur: ekstraktet. Ekstrakte? Nëse hashi është Pikachu, ekstraktet janë Charizard. Nëse nuk e kuptoni referencën e Pokemonit, thjesht dua të them që ekstraktet janë evolucioni modern i hashit dhe tani përbëjnë një pjesë të madhe të tregut. Vlerësimet janë se rreth 80% e produkteve të shitura sot në dyqanet ligjore në Amerikën e Veriut janë ekstrakte dhe ky numër po rritet.

Çfarë janë ekstraktet, si bëhen dhe çfarë i dallon nga hashi tradicional? Ekstraktet e cannabis-it kanë shumë forma, por ndahen në dy grupe kryesore: Pa tretës (solventless) dhe me tretës (solvent-based).

Ekstraktimi pa tretës

Siç kemi përmendur, hashi (ose ekstraktet), janë thjesht trikomë të hequra nga materiali bimore. Metodat tradicionale si hand rubbing, janë pjesë e kategorisë pa tretës. Të tjera metoda pa tretës janë bubble hash dhe siftimi i kief-it, por janë shfaqur edhe shumë procese të reja. Industria e cannabis-it në dekadën e fundit ka përjetuar zhvillime të mëdha, si në dije ashtu edhe në aplikime.

Jemi në mes të një rilindje të vërtetë të kulturës dhe teknologjisë së cannabis-it, që më së miri reflektohet tek ekstraktet. Sot, mënyra më e zakonshme pa tretës është ekstraktimi Rosin.

Hash Rosin i shpjeguar

Ekstraktimi Rosin është një proces tejet i thjeshtë që nxjerr trikomët nga materiali bimore pa përdorur asnjë tretës. Eshtë bërë shumë popullor vitet e fundit falë thjeshtësisë, investimit të ulët (duhet vetëm bar, letër gatimi dhe shtypëse Rosin – ose për sasi të vogla, presë flokësh) dhe mundësive të shkallëzimit. Procesi është i thjeshtë – merr një gonxhe (ose trima) e mbështjell te letra për pjekje, pastaj e ngjesh mes pjatave të shtypëses Rosin (ose presës së flokëve), i jep nxehtësi dhe vendos letrën midis dy pjatave.

Bashkoni dhe aplikoni presion për disa sekonda. Kur ta hapni, brenda gjeni një sasi ekstrakti rosin gati për përdorim ose ruajtje. Çfarë është rosin?

Kur e shtypni gonxhen mes pjatave të nxehta, trikomët lëngëzohen dhe dalin nga lulja. Kjo lëng është ekstrakti rosin dhe mund të përpunohet më tej për të hequr çdo material bimore duke rezultuar në koncentrat cilësor. "Rosin Budder" është një formë tjetër rosin ku ekstrakti përzihet manualisht për të marrë teksturë voskë të butë e të lehtë.

Metodat e ekstraktimit me tretës

Ekstraktimi me tretës nënkupton përdorimin e një agjenti kimik si alkooli, butani ose CO2 që kalon përmes materialit bimore për të nxjerrë trikomët. Janë disa mënyra, rezultati shkon nga vaj i trashë deri tek voska e lehtë. Ekstraktimi ndahet në dy grupe kryesore – tretës hidrokarburi (butan, propan, heksan etj) dhe tretës jo-hidrokarburi ose etanol. Diferenca kryesore është presioni i nevojshëm për ekstraktim. Metodat me hidrokarbure kërkojnë 50-150 PSI presion, çka mundëson tretjen e plotë, duke nxjerrë thelbin e bimës, ndërsa materiali bimore ngelet mënjanë.

Sot, solventi më i përdorur është butani (zakonisht i përdorur si lëng ndezës për çakmakët). Edhe pse tingëllon paksa i rrezikshëm, nëse procesi bëhet si duhet, produkti përfundimtar është i sigurt për konsum.

Ekstraktimi me etanol nuk kërkon shtypje, është më pak i ndezshëm se hidrokarburet por për shkak të ngarkesës pozitive, ekstrakton edhe klorofilin dhe yndyrnat që ndikon negativisht tek cilësia. Për këtë arsye, shumica e prodhuesve përdorin butanin. Ky produkt quhet BHO ose "Butane Hash Oil" dhe mund të jetë në shumë forma të përfunduara, ku më e zakonshmja është "dab". Ndër produktet nga BHO përfshihen:

• THC Kristalin (THC Diamonds) – forma më e pastër e koncentratit cannabis, deri në 99.9% pastërti
• Voska – forma më e zakonshme në treg
• Honeycomb (Pie Crust) – teksturë e artë dhe e butë
• Budder – më e butë dhe më viskoze
• Crumble – formë e brishtë e budder
• Terp Sauce – lëngu i pasur me terpene i prodhuar gjatë krijimit të THC Diamonds

Cila metodë është më e mirë?

Përgjigja është: varet. Ekstraktimi Rosin shihet si më i sigurt dhe i thjeshtë për nxjerrjen e cannabis-et, pa asnjë tretës të mbetur që mund të dëmtojë përdoruesin. Megjithatë, metodat me tretës japin më shumë diversitet produktesh, dhe nëse përpunohen siç duhet nuk ka për çfarë të shqetësoheni.

Po me live resin?

Live resin është ekstrakt me tretës, por me një ndryshim kyç. Ndërsa ekstraktet e tjera përdorin bar të tharë dhe të kuruar, live resin përdor gonxhe të freskëta të ngrira për nxjerrje. Kjo jep produkt më aromatik e me shije të plotë sepse terpenet nuk prishen gjatë procesit të kurimit. E keqja është që kërkon shumë më tepër material dhe është më i shtrenjtë se BHO tradicionale. Në fund, zgjedhja është e juaja dhe varet nga preferencat personale – ndaj provojini të gjitha dhe zbuloni atë që ju përshtatet!

10. Në përfundim

Hashi nuk është aspak diçka e re; ky produkt i cannabis-it është prodhuar dhe konsumuar prej mijëra vitesh para se të lindnim ne. Edhe pse sot kemi forma të tjera si shatter, moonrocks apo THC diamonds, hashi mbetet produkti më i konsumuar i cannabis-it në botë.

Nëse keni informacione të tjera rreth historisë së hashit ose këshilla për prodhues të tjerë, ndihuni të lirë të ndani mendimet tuaja në komente më poshtë!

Referenca të jashtme

1. Marijuana dhe hash: këndvështrime për cannabis-in. - Chaléard, Jean-Louis. (2019). 
2. Trafikantët dhe konsumatorët e hashit dhe njohuritë koloniale në Palestinën e Mandatuar. Studime të Lindjes së Mesme. - Ram, Haggai. (2016).