• 1. Cannabis ruderalis
• 2. Otomatik Çiçeklenen genetiğin geleceğinde ne var?
• 3. Sonuç

Bu, binlerce yıl süren bir hikaye. Fast Buds'un Otomatik Çiçeklenen cannabis çeşitlerini yaratmak, uzman yetiştiricilerimizin on binlerce saatini aldı, ancak onlar antik cannabis çiftçilerinden de biraz yardım aldı; bu insanlar 10.000 yıl önce cannabis yetiştiriyor, yiyor ve muhtemelen içiyorlardı. Cannabis yetiştiriciliği Orta Asya'da, günümüz Moğolistan'ı civarında, yaklaşık 12.000 yıl önce başladı. İnsanların evcilleştirdiği ilk bitkilerden biriydi. Zamanla uygulama Avrasya'ya yayıldı ve MÖ 2000'de insanlar Almanya'dan Japonya'ya kadar cannabis yetiştiriyordu.

İnsan otu görür, otu evcilleştirir, otu içer, bitti. Birçok anlatıya göre hikaye tam olarak bu kadar basit, fakat gerçekte iş o kadar kolay değil. İnsanlar seçici üretimle yetiştirdikleri bitkileri geliştirir ve kenevir (hemp) bu konuda istisna değildi. Antik çiftçiler, hem giysi hem de ipliklik üretmek için, ayrıca tıbbi, dinsel ve eğlence amaçlı farklı çeşitler yarattılar. Yolda bir yerde, muhtemelen bugünkü Rusya’da bu insan kaynaklı çeşitler neolitik ekim alanlarından kaçarak yabani olarak büyümeye başladı. Bu yeni yabanileşmiş Cannabis, bugün Cannabis Ruderalis olarak bildiğimiz ya da ABD'nin bazı bölgelerinde “ditch weed” (yol kenarı otu) denen bitkidir. Onunla kenevir lifi üretemezsiniz ve çiçeklerini içmek de baş ağrısından başka bir şey bırakmaz. Bir zamanlar zararlı olarak görülen bu cannabis çeşidinin bir avantajı vardı: Evcilleştirilmiş cannabisin yetişemediği yerde çiçeklenip büyüyebiliyordu.

1. Cannabis Ruderalis

Ruderalis tarımsal hapishaneden kaçtığında insanlar bitkiyi kuzeye, Sibirya'ya kadar götürmüştü; burada yazın yirmi saati aşan gündüz, kışın ise dört saatten az güneş ışığı vardı. Güneşe bağlı çiçeklenen bitkiler ölürken, kendi iç saatine göre çiçek açabilecek birkaç sert mutant tüm dünyaya yayıldı. 20. yüzyıl başlarında cannabis inceleyen bilim insanları bitkiyi üç alt türe ayırdı: Sativa, Indica ve Ruderalis. Yetiştiriciler daha iyi Sativa ve Indica çeşitlerine odaklanırken, Ruderalis gözardı edildi ve sadece çaresiz gençler tarafından içiliyordu.

Yine de birkaç vizyon sahibi yetiştirici 1970’lerde Ruderalis’i tekrar evcilleştirmeye çalıştı, fakat çoğu başaramadı; otomatik çiçeklenen genetiği sabit, içilebilir çiçeklere entegre edemediler. Ancak olağanüstü istekli olan bir yetiştirici bu konuda biraz başarı elde etti: Amerika Birleşik Devletleri hükümeti. 2017'ye kadar, Mississippi Üniversitesi, ABD'de bilimsel amaçla kullanılan tüm marihuanayı üretti. Üniversite, ABD Federal Hükümeti MMJ programı için ilk yasal tıbbi cannabis‘i de yetiştirdi; bu program 1978’de başladı ve sadece 13 hastaya hizmet verdi. “Stoner” filmlerinde anlatılanın aksine, ABD hükümetinin cannabisi oldukça düşük kalitedeydi ve %8 THC ile sınırlıydı. Bu laboratuvarda yetiştirilen deneysel çeşitlerden biri, muhtemelen Meksika Sativa ile Rusya Ruderalis’in otomatik çiçeklenen bir meleziydi.

“Muhtemelen” diyoruz çünkü bu laboratuvarda neler yetiştirildiğine dair, hastalara gönderilen örnekler dışında, halka açık hiçbir belge yok ve onların hepsi de kalitesiz, kaynağı bilinmeyen Sativa’dan üretilen ottu. Alternatif olarak, bu çaprazlama Ottawa’daki Kanada üniversitelerinden de gelmiş olabilir. Her halükarda, bu belirsiz çaprazlama unutulmaya terk edildi; ta ki The Joint Doctor takma adlı yetiştiricinin eline geçene kadar. The Joint Doctor, sonunda otomatik çiçeklenmeyi çözdü. Ona sadece “Mexican Rudy” olarak bilinen bir genetik geldi: erken çiçeklenen ve kısa boylu bir çeşit. Bu çeşidin kökeni kendisi için bile gizemliydi, ama Mississippi Üniversitesi’nin laboratuvarından gizlice çıkarıldığını düşünüyor.

Zamanla The Joint Doctor, Mexican Rudy'yi yetiştirip Northern Lights #2 ile çaprazladı; amacı kısa, hızlı çiçeklenen ve iyi THC içeriğine sahip bir bitki elde etmekti. Sonra bu ilk nesli, 1970’lerin efsanevi Indica’sı William’s Wonder ile çaprazladı. Bu ikinci partide, filizlendikten hemen sonra çiçeklenen erkek bitkiler buldu. Bu mutant erkekleri tozlayıcı olarak kullanarak, 30 santimden daha uzun büyümeyen tamamen otomatik çiçeklenen yavrular elde etti. Bu garip yeni meleze 'Willy's Automatic' adını verdi; The Joint Doctor denemelere devam etti. Altıncı nesilde, ona “The Lowrider” adını verdiği bitkiyi yarattı. Ticari olarak satışa sunulan ilk otomatik çiçeklenen cannabis çeşidi.

Cannabis dünyası The Lowrider’ı ilk çıktığında tam olarak anlamadı. Verimi düşüktü, THC oranı ortalamanın altındaydı ve tadı pek cazip değildi. Deneyimli birçok yetiştirici onu sadece akademik ilginçliği olan bir yenilik olarak gördü, kimse kendi başına yetiştirmek istemedi. Ancak bazıları potansiyel gördü. Güçlü, otomatik çiçeklenen bir bitki gizli ev içi yetiştiricilik için mükemmeldi ve daha fazla çaprazlamayla gelecek ne gösterir bilinmezdi.

High Times’tan Donny Danko gibi bazı etkili yetiştiriciler Lowrider’ın yanında durdu. Ona göre, bu yeni cannabis çeşidi belirli yetiştiriciler için mükemmeldi. Belki Lowrider herkes için değildi, ama otomatik çiçeklenen cannabis burada bitmeyecekti. Danko, The Lowryder ve yakın akrabalarını podcastlerinde ve yazılarında tanııtarak otomatik çiçeklenen cannabis’in öncülüğünü yaptı.

The Joint Doctor yeni çeşitler geliştirmeye devam ederken, Fast Buds gibi diğerleri de kendi denemelerine başladı. Otomatik çiçeklenen cannabis piyasada on yıldan daha az süredir var ve yetiştiriciler Lowrider'ın kısıtlamalarını çoktan aştı. Tangie Auto gibi modern çeşitler 150 santimetre boya ulaşabiliyor. Hala kısa büyüdüklerinde bile Blue Dream'Matic gibi çeşitler bir ağaçtan ziyade çalıya benziyor ve küçük gövdelerine bolca çiçek sığdırabiliyor. THC içeriği artık bir sorun olmaktan çıktı, Gorilla Glue gibi çeşitler %24'ün üzerine çıkabiliyor. Tadına gelince, modern otomatikler fotoperiyot akrabaları kadar derin ve karmaşık. Fast Buds'un Pineapple Express çeşidi, orijinalin tüm meyvemsi aromasını 140 santimlik dolgun gövdesine sığdırıyor.

2. Otomatik Çiçeklenen Genetiğin Geleceğinde Ne Var?

Açıkça söylemek gerekirse, imkanlar sınırsız. Otomatik çiçeklenen cannabis çeşitleri gerçekten en uç noktada ve sınırları zorluyor, cannabis genetiğinde neler mümkün olacağını gösteriyor. Son dört yıldaki patlamanın ardından, dört yıl sonra tam olarak nerede olacağımızı kim bilebilir.

Şu anda neredeyse tüm önde gelen fotoperiyot çeşitlerinin otomatik versiyonlarını piyasada görüyoruz. 2016’da Fast Buds, otomatik Gorilla Glue'yu büyük bir başarıyla piyasaya sürdü. Hızla tüm zamanların en çok satan otomatik çiçeklenen çeşidi oldu, geçmiş rekorları gölgede bıraktı. Ve bugünlerde %25 üzerinde THC içeren tek otomatik çiçeklenen çeşit bu değil. Geçtiğimiz yıl birkaç çeşit bu THC seviyesini geçti ve güçlü CBD’nin yükselişiyle hem THC hem CBD bakımından dengeli çeşitler de görüyoruz.

Eskiden arka planda kalan otomatikler, şimdi pazar payı açısından hızlıca zirveye oynuyor ve aslında bu şaşırtıcı değil. Çok daha geniş iklimlerde, daha kısa sürede ve daha yüksek rakımlarda yetiştirilebilme özelliğiyle, bu pazar değişiminin bu kadar geç olması sürpriz. Ayrıca doğrudan doğal olarak hastalıklara ve zararlılara karşı yüksek direnç gösteriyorlar ve hem küp hem kök sisteminde küfe yenik düşme ihtimalleri daha az.

Peki, otomatik çiçeklenen genetiğe sahip bitkileri fotoperiyot türlerine göre yetiştirmenin hiç dezavantajı var mı?

Elbette; hayatta her şeyde olduğu gibi burada da bir takas var. Yasalara uymak için sadece birkaç dev bitki yetiştirmek istiyorsanız, otomatikler en iyi seçenek olmayabilir. Ancak en kısa sürede en çok verimi almak istiyorsanız, otomatik çiçeklenen cannabis genetiklerinden daha iyi bir yol yok!

3. Sonuç

İnsanların otomatik çiçeklenmeyi kendi yararlarına kullanabilmesi binlerce yıl aldı ve Fast Buds yalnızca on yıldan kısa sürede seçebileceğiniz inanılmaz bir çeşitlilik geliştirdi. İlk on yılda bunları yaptıysak, gelecek neler getirecek? Birkaç fikrimiz var, bu yüzden Fast Buds'ı takipte kalın ve bu arada, daha hızlı yetiştirmenin keyfini çıkarın!