De Sativa/Indica-classificatie Heeft Geen Betekenis, Volgens Een Studie

Bij het kopen van cannabiszaden vertrouwen kwekers onder andere op het onderscheid tussen Sativa en Indica variëteiten. Een recente studie van Canadese wetenschappers trekt echter de validiteit van deze aanpak in twijfel.

Het team vergeleek bijna 300 cannabis-monsters en concludeerde dat hun exacte chemische samenstelling en genetische opmaak nauwelijks verband hielden met de gebruikelijke Sativa- of Indica-aanduidingen die door kwekers worden gebruikt. Hetzelfde geldt voor de namen van de strains op de markt — deze weerspiegelen nauwelijks de oorsprong van de genetica of het chemische profiel.

Hetzelfde DNA met Minimale Variatie

Voor hun onderzoek namen de auteurs 297 variëteiten waarvan het cannabinoïde- en terpeengehalte eerder al geanalyseerd was met massaspectrometrie en gaschromatografie. Vervolgens werd er DNA van voldoende kwaliteit uit 137 van deze monsters gehaald. Elk monster werd door de producent gelabeld als Sativa, Indica of hybride.

De onderzoekers vonden geen correlatie tussen de labels, de genomische data en de chemische samenstelling van de monsters. Met andere woorden, er waren geen significante verschillen tussen Sativa’s en Indica’s. Evenzo konden monsters met hetzelfde strainlabel, zoals OG Kush, net zo verschillend zijn als willekeurig gekozen strains met andere namen.

Een Nieuwe Classificatie Nodig

Traditioneel gebruiken kwekers en gebruikers de namen “Sativa” en “Indica” om onderscheid te maken tussen strains met verschillende kenmerken wat betreft plantstructuur, groeipatronen, soort high en het terpenenprofiel. Men gelooft dat Sativa’s hogere planten zijn met langere bloeiperiodes, terwijl Indica’s sneller afbloeien en een compacter voorkomen hebben.

De high van Sativa wordt als opwekkender beschouwd, terwijl de Indica-“stone” meer verdovend is. Specifieke aroma’s worden ook aan verschillende genetica toegeschreven. Roken brengt bijvoorbeeld vaak een aardse geur in verband met Indica-fenotypes.

Het nieuwe onderzoek suggereert dat het verschil over het hele genoom vrijwel niet bestaat en dat het aantal genlocaties dat écht verschil maakt, uiterst klein is. Toch zijn het juist deze kleine verschillen die de ene strain van de andere onderscheiden. De cannabisplant kan tientallen cannabinoïden produceren (met psychoactief potentieel), evenals terpenen en flavonoïden (die de wiet zijn unieke geur en smaak geven).

Sommig bewijs wijst erop dat er een samenspel is tussen deze drie soorten moleculen en dat hun gecombineerde effect een uniek soort high oplevert, variërend van strain tot strain. Deze synergie staat bekend als het entourage-effect.

Het zou recreatieve gebruikers enorm helpen als ze op basis van het label van een strain konden afleiden wat voor effect ze kunnen verwachten. Voor medicinale gebruikers is dit nog belangrijker, omdat het bepaalt of een specifieke strain hun aandoening kan verlichten. De oude Sativa/Indica-classificatie schiet hierin simpelweg tekort.

De auteurs stellen dat een betrouwbaardere methode is om het gedetailleerde terpenenprofiel van een product te bestuderen. Alleen dit kan gebruikers een goed idee geven van wat ze aanschaffen.