Управување со отпад во операции за одгледување канабис

• 1. Операции за одгледување канабис и растителен отпад
• 2. Видови отпад
• 3. Количини на отпад
• 4. Практики за управување со отпад од растителна материја
• 4. a. Компостирање
• 4. b. Депонии
• 5. Практики за управување со отпад од амбалажа на канабис
• 5. a. Рециклирање
• 5. b. Опасен отпад
• 6. Најдобри практики за управување
• 7. Заклучок

Од легализацијата во некои места, бројот на легални операции за одгледување канабис се зголеми екстремно и се проценува дека повеќе од 60.000 тони отпад, вклучувајќи супстрат и растителен материјал, се произведуваат годишно од страна на indoor, greenhouse и outdoor објекти. 

Во последните неколку години, комерцијалните семки од канабис одгледувачи својот отпад го отстранувале на неколку начини, како што се компостирање, депонии, објекти за претворање отпад во енергија или ин-весел дигестија, но поради недостигот на конкретни насоки, производителите имаат ограничени опции. Исто така, има многу јурисдикции кои бараат отпадот од канабис да биде неупотреблив и непрепознатлив пред да се отстрани, но не прецизираат што значи неупотреблив и препознатлив, што создава потенцијална контаминација, безбедносни и здравствени прашања. Операциите за одгледување мора да го одлагаат отпадот, но во повеќето места нема правила, па затоа производителите мора да рециклираат отпад за да произведат што е можно помалку отпад, што ги тера да применуваат поеко-алтернативни начини за отстранување отпад, за кои ќе читате повеќе подолу во статијата.

1. Операции за одгледување канабис и растителен отпад

Од рекреативната легализација, се воспоставија регулативи за тоа кој и како може да одгледува, процесира и консумира канабис, но овие регулативи не го земаа во предвид како компаниите треба да ги отстранат нус-производите од производството на канабис. Тоа значи дека сите легални процесни и производствени објекти, вклучувајќи стакленици, outdoor и indoor култури, немаат никакви насоки за отстранување на својот отпад. Овие објекти не само што создаваат растителен отпад туку мораат и да го отстранат супстратот по секој циклус на растење и вода загадена со синтетички ѓубрива, и бидејќи поголем број операции имаат од 1 – 3 жетви годишно, тоа е големо количество за отстранување. Дополнително, некои видови супстрат не можат да се компостираат, како што е вермикулит, па производителите мораат да најдат начин да се справат со отпадот кој не може да се рециклира или отстранува со стандардни методи.

Покрај операциите за одгледување, процесорите на канабис исто така се соочуваат со исти потешкотии. Процесорите на канабис мораат да го претворат растителниот материјал во дестилати за подготовка на прехранбени производи, топикали или масла, и најчесто материјалот го претвораат во екстракти користејќи растварачи како етанол, хептан, пропан и бутан. Иако повеќето процесори и екстрактори користат технологија што овозможува рециклажа на мнозинството растварачи, останува значителна количина која мора да се отстрани и не може лесно да се отстрани бидејќи се смета за опасен отпад.

Денес има различни начини за екстракција на хемиските соединенија потребни за канабис, како супер-критичен јаглерод диоксид, висок притисок и топлина, што создаваат помалку токсичен отпад од претходно споменатите методи, но количината на THC и CBD што се губат со методите кои создаваат помалку токсични остатоки е поголема и тие се поскапи, па повеќето компании не можат да си дозволат ваква технологија, особено помалите објекти.

2. Видови отпад

Поголемиот дел од отпадот од канабис што го создаваат комерцијалните одгледувачи и процесори е амбалажа и растителни нус-производи. Растителни нус-производи се однесуваат на органски отпад како стебла, гранки и листи исфрлени по секоја жетва, како и супстратите кои можат лесно да се компостираат и да се претворат во растителни нутриенти. Но, повеќето комерцијални одгледувачи користат супстрати кои тешко се компостираат или воопшто не можат да се компостираат за да се избегне пренос на болести, а во некои случаи супстратите не се прифаќаат во органски станици за отпад, како што е случајот со камената волна која не може да се користи повторно и не се компостира, а сепак е омилен супстрат кај најголемиот број комерцијални операции.

Од друга страна, амбалажата за канабис вклучува материјали како картон, пластика, стакло, вап пенкала и батерии, што е огромен проблем бидејќи дел од нив може да се рециклира, но поголем дел завршуваат на депонија. Според актуелните прописи, не е дозволено да се рециклира амбалажата на канабис поради потенцијалниот ризик од остатоци од THC и CBD; амбалажата на канабисот се смета за потенцијален здравствен ризик па најголем дел мора да се процесира на поинаков начин и не може да се рециклира, особено еднократните батерии за вап.

Дали постои разлика помеѓу коноп, THC и CBD отпад?

Да, но сите треба да се отстрануваат на сличен начин бидејќи канабиноидите можат да се акумулираат во почвата или водата. Прво, да разјасниме повеќе за THC, CBD и коноп. Надворешното и внатрешното одгледување канабис како и индустриското производство и обработка растат со експлозивна стапка, што значи дека и отпадот од канабис расте брзо. Денес, некои места веќе имаат инсталирано безбедни методи и соодветна инфраструктура за управување со отпадот, но не сите држави или земји го имаат решено ова. Двата главни извори на отпад се растителната материја и амбалажата. Поради брзото темпо на раст на индустријата, владините регулативи не го прават лесно индустријата да биде одржлива, па има само два начини - или да се префрли проблемот надворешно или сами да се посветат на решавање со техники како боакаши, на пр. THC е главното психоактивно соединение во канабис и е одговорно за познатите ефекти. CBD е втор најпознат канабиноид и се смета за не-еуфоричен. Конопот се однесува на влакната од канабис растенијата, но имајте на ум дека конопот содржи CBD и до 0.3% THC. Исто така, растенијата доминантни со THC ќе содржат и CBD, и обратно. Отпадот од канабис се смета за токсичен ако содржи THC, така што секој отпад кој содржи или доаѓа во контакт со THC мора да се уништи и комбинира со други материјали додека не стане неупотреблив.

Имајте предвид дека не постои дефиниција што е неупотреблив и непрепознатлив, па тоа варира од држава до држава, но главната идеја е да се спречи отпадот од канабис да стигне до почвата, водата или да биде внесен од животни или малолетници. Toа значи дека ваквиот отпад не само што мора да биде правилно отстранет туку и складиран, бидејќи не смее да се третира како обичен отпад. Запомнете дека цветови, стебла, корења, сечи и лисја меѓу другото, се сметаат за опасен отпад. Овој опасен отпад може да се отстранува на неколку начини, како депонии, инцинерација, компостирање или ин-весел дигестија, па продолжете со читање за да дознаете повеќе за управување со отпад во операции за одгледување канабис.

3. Количини на отпад

Во САД се проценува дека операциите за одгледување канабис произведуваат најмалку неколку илјади тони отпад, а само во Калифорнија амбалажата на канабис чини 25% од државниот отпад. Според истражувања, во просек се користат околу 15 литри супстрат по канабис растение, со просечно 4 циклуси на раст годишно, што продуцира над 2.0438.600 квадратни метри отпад од супстрат. 

Процент на зелен растителен отпад по канабис растение

Исто така, отпадот од зелена маса како стебла, гранки и лисја дава околу 1.75 литри отпад по растение, така што просечно отпадот се проценува на 114 кг/м3, што резултира со над 233 тони растителен отпад од indoor, greenhouse и outdoor производство што ќе се утрои со зголемување на лиценци.

4. Практики за управување со отпад од растителна материја 

Легализацијата на рекреативниот канабис имаше огромно влијание врз индустријата за управување отпад поради зголемувањето на отпадот од операции за одгледување канабис. Има напори за регулирање на отпадот, како што е барањето канабисот да се уништи или измени за да не е погоден за консумација, но нема јасни упатства како да се управува со другите видови отпад бидејќи сѐ уште недостасува знаење за управувањето. Канабисот е поразличен од другите култури поради присуството на CBD и THC остатоци; поради присуството на овие канабиноиди, има само неколку објекти што прифаќаат органски отпад од канабис, што ги принудува производителите да бараат алтернативи. 

И покрај недостатокот на насоки, некои држави применуваат пристап за опасен и неопасен отпад. Со овој пристап, неопасниот отпад мора да биде направен непрепознатлив и неупотреблив со мелење на канабисот во прашок и мешање со еднаква количина не-канабис компост отпад, како отпад од храна, градинарски отпад или животински ѓубриво.

Но опасниот отпад е проблематичен бидејќи не се компостира и практично ја удвојува количината што оди на депонии. Во места каде што канабисот е легален подолго, како САД, некои држави ги охрабруваат производителите да применуваат одржливи практики. Во Орегон има регулативи за цврст опасен отпад, па одгледувачите мораат да водат евиденција, да го чуваат отпадот безбедно и да го отстрануваат по следниве методи.

Компостирање

Компостирањето органски отпад ја намалува количината и го претвора во нутриент за други култури, додека спречува емисија на гасови. Кај outdoor култури е возможно кога има доволно простор. Ако може, компостот може да се користи и за почвата, претворајќи ја во попродуктивна и поздрава, бидејќи растителниот отпад како стебла, гранки и корења го зголемуваат азотот во почвата, создавајќи компост како и секој друг растителен отпад.

Компостирањето може да се прави и со специјални машини за обработка што го претвораат отпадот во компост (ин-весел). Оваа технологија овозможува отпадот да биде чуван безбедно и со минимална миризба, но не може да се користи кај indoor или стакленици каде просторот е ограничен.

Компостирањето не е само добар начин за минимизирање отпад од вашиот домашен оглед. Тоа е еден од најдобрите начини да се одржи почвата плодна—бесплатно! За да го разберете тоа, треба да се запознаете со суштината на компостот. Овој „црн злато“ е крајниот резултат од микробиолошки распад. Компостот се состои од две главни групи: „зелени“ и „кафеави“ материјали. Зелените вклучуваат свежи кујнски отпадоци, тревни и свежи градинарски материјали, а кафеавите се дрвени парчиња и суви лисја. Кога се комбинираат 1:1, тие создаваат одличен компост. Зошто? Затоа што бактериите, габите и другите организми излачуваат ензими што ги разградуваат. Имате два пристапи: топло и ладно компостирање. Топлото дава компост за неколку недели. Едноставно додадете ги сите материјали еднаш и постојано превртете ги. Ладното компостирање трае подолго и подразбира додавање материјали кога и да ги имате.

Друг начин е производителите да го испраќаат својот отпад до компост станици, но тоа бара транспорт што може да биде скап. Дополнително, овие станици имаат правила што може дополнително да го отежнат процесот. Експертите велат дека производителите можат да имаат профит поради влакната во стеблата и гранките, но поради текущите правила речиси е невозможно да се оствари приход од растителниот отпад од канабис.

Депонии

Депониите се најчестиот метод за отстранување отпад од канабис бидејќи се едноставни, практични и не бараат дополнителна опрема. И покрај трошоците за транспорт на растителниот отпад, моментално се најчести бидејќи просто се закопува отпадот и тоа е сѐ. Но, иако е најраспространет, депонирањето не се смета за најдобро бидејќи ослободува стакленички гасови во атмосферата, за разлика од компостирањето.

5. Практики за управување со отпад од амбалажа на канабис 

Претходните методи важат за растителен отпад, но индустријата на канабис произведува и отпад како стакло и пластика кои се меѓу најлошите загадувачи и не можат да се компостираат. Тоа значи дека производителите мораат да применуваат следниве методи за справување со амбалажниот отпад.

Рециклирање

Амбалажата на канабисот е најголема загриженост по легализацијата, бидејќи прописите ограничуваат какви материјали можат да се користат, така што е невозможно или тешко да се употребуваат еко-алтернативи.  На пример, силни лепила што се користат на етикети се потребни бидејќи тешко се отстрануваат, но тешко се рециклираат, а батериите од вап уреди не се пожелни за рециклирање бидејќи се опасен отпад. Рециклирањето на амбалажата дефинитивно е можно, но зависи од финалниот потрошувач колку сам ќе го отстрани правилно, а многумина не знаат како или едноставно не се грижат.

Поради овој проблем, компании започнуваат да нудат услуги за рециклирање специјализирани за тешко-рециклирачки отпад од канабис, па наместо да завршуваат на депонии пакувањата се рециклираат и повторно се користат. Овие компании управуваат поинаку со амбалажа и вап уреди. Програмите за амбалажа најчесто ги собираат, чистат и топат во пластика за изработка на парковски клупи или леи за полевање, на пр. Програмите за вап рециклирање топат метали и ги претвораат во нови вапови или други производи.

Опасен отпад

Опасен отпад како растварачи што се користат за екстракти или масла за канабис обично се регулира со Регулатива за опасен отпад, па компаниите се должни да испитаат кои се барањата за секој конкретен растварач и да побараат дозвола за истовар на отпад (воздух, цврст или течен) за правилно отстранување.

6. Најдобри практики за управување

Поради недостигање на јасни насоки, компаниите споделуваат практики насочени кон повторна употреба или минимизирање на отпадот колку што е можно повеќе. Ова се дел од најдобрите практики препорачани од мнозинството одгледувачи на канабис (каде што е возможно).

• Охрабрување на екстракции без растварачи: Процесорите на канабис треба да се поттикнат да развиваат нови процеси на екстракција што се помалку штетни или да користат безрастворачки техники за да се минимизира опасниот отпад.

• Компостирање на органски отпад: Outdoor објектите треба да компостираат на лице место кога е можно, а indoor и greenhouse објектите да соработуваат со земјоделски операции за претворање на отпадот од канабис во органски супстрат или почва богата со нутриенти.

• Рециклирање на растителни влакна: Охрабрување на производителите да истражат различни начини за користење на растителните влакна (како конопот), повторна употреба за текстил, изолација и други производи.

• Избирање помалку отпадни методи: Користење на потребна технологија за користење на сончева светлина наместо вештачко осветлување, користење рециклирачки светилки, и користење супстрат кој може да биде компостиран на лице место (ако е можно).

• Поставување лимит за отпад: Поставување лимит на отпад ги принудува производителите да имаат план за управување со отпад. Доколку производството надмине лимитот, мора да се компостира на лице место или транспортира во специјализиран објект со потврда за рециклирањето и начинот на кој тоа билo извршено.

• Охрабрување на повторно употреблива амбалажа: Каде што е можно, производителите треба да изберат одржлива, повторно употреблива и полнежлива амбалажа и да имаат поголеми даноци за оние кои не го прават тоа.

7. Заклучок

Индустријата за канабис расте екстремно и произведува многу отпад, па неопходно е да се воведат програми за управување со отпад и да се даде јасно водство за најдобрите начини за отстранување отпад од канабис. За најдобри резултати, владата треба да комуницира со индустријата за да најде најдобро решение за двете страни; Индустријата ќе продолжи да расте, па ефикасно управување со отпад треба да биде воспоставено што е можно поскоро. Впрочем, легалната индустрија за канабис е релативно нова и се соочува со тешкотии, па ќе биде потребно време за воспоставување на одржливи практики за управување со отпад.

Доколку имате совети за одгледувачи во домот за отпремување на отпад, споделете го своето знаење со останатите со коментар во делот за коментари подолу!