W naszej sali testowej: Co dzieje się po miesiącach hodowli?

Hodowla nie kończy się wraz z uzyskaniem nowego pokolenia nasion.
W wielu aspektach to właśnie wtedy zaczyna się jeden z najważniejszych etapów: testowanie rezultatów.

Poniższy timelapse został zarejestrowany w jednej z naszych sal testowych, gdzie kilka z naszych najnowszych projektów hodowli automatycznych uprawianych jest obok siebie.

To, co widzisz, może wyglądać na prosty cykl uprawy skrócony do kilku sekund. W rzeczywistości to około trzy i pół do czterech miesięcy ciągłej obserwacji, dokumentacji i oceny, które następują po miesiącach, a czasem latach prac hodowlanych poprzedzających ten moment.

Od hodowli do testowania

Każdy projekt hodowlany zaczyna się od wyznaczenia kierunku. Możemy pracować nad poprawą jednorodności, szybkości kwitnienia, struktury, wigoru, koloru, ekspresji terpenowej lub innej cechy już istniejącej linii. W innych przypadkach rozwijamy coś zupełnie nowego.

Na te decyzje często potrzeba kilku pokoleń pracy.

W końcu jednak przychodzi moment, gdy musimy przestać patrzeć na to, czego oczekujemy po genetyce i zacząć uprawiać populację, żeby zobaczyć, co naprawdę potrafi.
Taki właśnie jest cel tych sal testowych.

Różne populacje uprawiane są i obserwowane przez cały cykl życia, abyśmy mogli porównać uzyskane wyniki z założeniami przyjętymi na etapie hodowli.
Co ważne, testowanie nie zaczyna się w momencie zbioru.

Trzy do czterech miesięcy danych

Od chwili, gdy rośliny zaczynają się rozwijać, już zbieramy informacje. Przez cały cykl nasz zespół hodowlany dokumentuje, jak zachowuje się każda populacja.

Sprawdzamy, które rośliny rozwijają się szybciej, a które wolniej. Śledzimy różnice w wigorze, strukturze i tempie kwitnienia. Obserwujemy, jak jednolicie postępuje rozwój populacji oraz jak poszczególne rośliny reagują, gdy warunki nie są absolutnie idealne.

Zmiany w podlewaniu, warunkach środowiskowych, intensywności światła czy inne formy stresu mogą ujawnić różnice, których nie widać w warunkach doskonale kontrolowanych.

I to też cenna informacja.

Ładny wygląd rośliny na końcu kwitnienia to tylko niewielki fragment całości.
Chcemy zrozumieć, jak doszła do tego etapu.

Jak szybko się rozwijała? Jak zmieniała się jej struktura w trakcie cyklu? Jak jednolicie kwitła cała populacja? Czy niektóre osobniki reagowały inaczej na zmiany środowiskowe? Czy pewne cechy pojawiały się wielokrotnie w populacji, czy tylko w pojedynczych roślinach?

Wszystkie te obserwacje składają się na końcową ocenę.

Najpierw patrzymy na całą populację

Jedną z najważniejszych dla nas rzeczy jest nierozstrzyganie o genetyce na podstawie jednej wyjątkowej rośliny.

Pojedynczy piękny osobnik dobrze wygląda na zdjęciu, ale nie mówi wiele o spójności linii nasion.

Dlatego najpierw analizujemy populację jako całość.
Porównujemy to, co widzimy, z celami danego projektu hodowlanego: ogólną jednorodnością, rozwojem, zachowaniem podczas kwitnienia, strukturą, wigorem i cechami, które wybieraliśmy w poprzednich pokoleniach.

Dzięki temu uzyskujemy znacznie lepszy obraz tego, co naprawdę dają dane geny.
Dopiero wtedy przechodzimy do głębszej analizy poszczególnych roślin.

Później przechodzimy do każdej rośliny osobno

Zbiór także nie kończy testu. Gdy rośliny są gotowe, każdą można zebrać, udokumentować i osobno ocenić.

Na tym etapie możemy dodać cechy, których nie dało się w pełni ocenić wcześniej.

Rośliny mogą być porównane indywidualnie, a informacje zbierane przez poprzednie miesiące pozostają powiązane z ostatecznym wynikiem.

To połączenie jest bardzo istotne.

Zamiast oceniać tylko końcowy kwiat, możemy zestawić końcową ekspresję z całą wiedzą o przebiegu rozwoju danej rośliny.

Dzięki temu zyskujemy znacznie pełniejszy obraz zarówno osobnika, jak i populacji, z której pochodzi.

Czasem odpowiedź brzmi: Jeszcze nie teraz

Testowanie nie służy do potwierdzania, że wszystko, co wyhodowaliśmy, jest dobre — ma nam pokazać, co się faktycznie wydarzyło.

Czasem populacja potwierdza dokładnie to, na co liczyliśmy.

Czasem widzimy znaczącą poprawę, ale też dostrzegamy coś, co wymaga kolejnego pokolenia pracy.

Czasami efekty prowadzą projekt w kierunku, którego w ogóle się nie spodziewaliśmy.

I to też jest cenne.

Informacje zbierane podczas takich testów bezpośrednio wpływają na nasze decyzje dotyczące hodowli: co zostawiamy, co zmieniamy, co wymaga dalszej selekcji, a co nie jest jeszcze gotowe na dalszy etap.

Dlatego właśnie te sale są ważnym elementem procesu hodowlanego.

Cztery miesiące w kilka sekund

Timelapse sprawia, że cały proces wygląda błyskawicznie.

Rośliny pojawiają się, baldachim zapełnia pomieszczenie, kwitnienie postępuje i nagle wszystko jest gotowe do zbioru.

W rzeczywistości za tymi kilkoma sekundami kryją się miesiące pomiarów, obserwacji i decyzji, a często lata pracy hodowlanej, zanim rośliny w ogóle trafiły do tej sali.

Uznaliśmy, że warto pokazać tę stronę procesu.

Nie tylko końcową, wyselekcjonowaną roślinę, nie tylko zdjęcie, które w końcu pojawi się na stronie odmiany. Ale całą populację, która stoi za sukcesem.

Bo zanim opiszemy genetykę, wypuścimy ją lub zdecydujemy, że projekt hodowlany jest zakończony, chcemy zobaczyć, jak te geny naprawdę się zachowują.
Hoduj. Uprawiaj. Dokumentuj. Testuj. Oceniaj. Powtarzaj.